Mo Hom: Phrae's Indigo Cloth and the Village of Ban Thung Hong
Mo Hom: Phrae's Indigo Cloth and the Village of Ban Thung Hong
Drive four kilometres north of Phrae town on the Nan road and the colour of the roadside changes. Indigo appears — shirts on rails, cloth over fences, whole shopfronts hung with deep blue cotton in a dozen shades from washed-out sky to almost black. You have reached Ban Thung Hong, the village that makes mo hom, the indigo-dyed cotton that is Phrae's gift to Thailand. If you have spent any time in this country you have seen the mo hom shirt: collarless or short-collared, loose, dark blue, worn by farmers, market vendors, officials on dress-down Fridays and half the crowd at any provincial festival. There is a fair chance that any genuine one you have ever seen was dyed within a few hundred metres of this road.
We come from Patong, where our small family condo business keeps us in sea colours, and Jay has a soft spot for a working village that sells what it makes. Ban Thung Hong is one of the best craft stops in the north precisely because it is not a craft theme park. It is a village of dyers that happens to welcome visitors, where the vats are working vats, the blue hands are working hands, and the shirt you buy was, quite possibly, in a dye pot last week. This guide explains what mo hom is, how it is made — the plants, the fermentation, the patient dipping — and how to visit and buy well.
What Mo Hom Is, and Where It Came From
The name breaks down in the northern dialect: mo is a pot, hom is the indigo-bearing plant — in Thai botany usually Baphicacanthus cusia and its indigo relatives, distinct from but kin to the true indigos — whose stems and leaves yield the blue. Mo hom, then, is the cloth of the indigo pot: cotton dyed in fermented hom until it takes the deep, slightly smoky blue that no synthetic dye quite matches, then sewn most famously into the simple work shirt, seua mo hom, and its companion farmer's trousers. The colour is the identity. In Phrae province mo hom is not a souvenir line; it is what people wear, a provincial uniform of work and, in shirt form, a deliberate leveller — on Fridays in Phrae, officials and farmers dress in the same blue, and the point is that you cannot tell them apart.
The craft arrived with people. Ban Thung Hong is a Thai Phuan village: its founders were Phuan people resettled here from the Xiangkhouang region of present-day Laos in the 1830s, during the forced movements of population that followed Siamese campaigns in Laos. The Phuan women were renowned textile people — spinning, weaving, dyeing, embroidery — and the indigo work travelled with them and put down roots in the village's lanes. For a long time it was one livelihood among several, the village having earlier associations with blacksmithing. It was only after the 1960s, as the mo hom shirt became a nationwide symbol of honest rural Thai dress, that dyeing became Ban Thung Hong's main living — and under Thailand's OTOP programme of champion local products, the village was recognised as a handicraft champion. What you are visiting, then, is not a revived tradition staged for cameras. It is a living that a village built, dye pot by dye pot, over six or seven generations.
Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com
Inside the Vat: How Indigo Cloth Is Made
Natural indigo is less a dye than a small act of managed biology, and it takes days before a single shirt gets wet. The hom plants are harvested and their stems and leaves soaked and fermented, over roughly three to four days in the usual account, until the blue pigment precursor releases into the water. The brew is oxidised — beaten and aerated, traditionally with ash or lime water in the mix — filtered, and the indigo settles as a sludge, a dark paste that dyers store and trade as the concentrated heart of the craft. That paste feeds the dye vat, the mo itself: a living fermentation that the dyer feeds, stirs and judges by smell, surface and feel, the way a baker judges a sourdough starter. A healthy vat shows a coppery, iridescent film and blooms of blue at the surface. A neglected one dies, and every dyer in the village can tell you about both.
Then comes the part visitors actually see, and it is quietly magical. Cloth or a finished garment, wetted and prepared, goes down into the vat and comes up not blue at all but a yellowish green — because indigo in the vat is in its reduced, colourless-ish state. In the air, oxygen does the rest: green shifts through teal to blue on the line in front of your eyes, a transformation children at the workshops greet like a magic trick, because it is one. One dip gives a pale blue. Deep Phrae blue takes repetition — ten to fifteen dips over several days in the better accounts, the cloth rested and oxidised between immersions, the colour building layer on layer until it is fixed and fast. Pattern enters before or during the process: cloth tied, stitched, clamped or wax-resisted in the batik manner goes into the vat carrying its design in negative, and emerges with white pattern standing out of the blue. When people say real mo hom cannot be rushed, this arithmetic is what they mean.
The Village Today: Workshops Along the Road
Ban Thung Hong presents itself as a working main street. Along Yantrakit Kosol Road, Highway 101, shop after shop sells the village's output: the classic shirts in every size, trousers, dresses, scarves, bags, hats, bolts of cloth by the metre, and the newer lines — indigo-dyed everything from umbrellas to soft toys — that a living craft keeps inventing to stay alive. Behind and between the shops are the workshops, family operations of a scale you can take in at a glance: vats in the shade, lines of dripping blue, sewing machines in the front room, a grandmother inspecting seams. Community enterprises anchor the organised end of the village — the Ban Thung Charoen natural-dye mo hom group is the best known — and several workshops, including the much-visited Baan Pa Ngiam, will walk you through the process, let you watch a dipping, and in many cases hand you a piece of cloth, a scarf or a shirt blank to pattern and dye yourself.
Do the hands-on session if it is offered and time allows; it costs a modest fee for materials and teaching, and you will understand more about indigo in twenty minutes with green-blue fingers than in an hour of reading — including this article. Weekday mornings are the working village at its most itself: vats open, cloth on lines, shops quiet enough for conversation. The village is close enough to town to fold into half a day with the old town or Wat Phra That Cho Hae, and pairing them is the classic Phrae day out. There is even an indigo cafÃĐ culture growing up around the trade — the village understands, these days, that visitors arrive thirsty as well as curious.
Buying Well: Real Mo Hom and How to Tell
The honest buyer's notes, learned the way buyers everywhere learn them. Real natural-dye mo hom smells faintly of its vat — a green, fermented, slightly sweet smell that survives the first washes — and its blue is a little uneven in the way of hand-dipped cloth, deeper at seams and folds. Expect colour to come off at first. Even well-fixed indigo crocks and bleeds a little in early washes; makers will tell you to wash a new piece separately, in cool water, and they are not being quaint, they are being accurate. Synthetic-dyed cloth also exists in the wider market and at lower prices — more uniform, often a harder, flatter blue — and the village's better shops will tell you plainly which of their lines is natural and which is not. Ask. The answer is part of what you are paying for.
Prices are the village's great virtue. Buying at Ban Thung Hong means buying at the producing end of the chain, and shirts, cloth and clothing here are typically priced well below what the same goods fetch in Bangkok or airport shops — think in terms of a few hundred baht for a shirt as an order of magnitude, not a quote, with hand-worked, heavily dipped and patterned pieces costing more, fairly. Bargaining, if you bargain at all, should be gentle: margins at a village workshop are not Bangkok mall margins. And buy the sizes generously — the classic shirt is cut loose for field work in tropical heat, which is exactly why, a century on, it is still the most sensible shirt in the country for a hot afternoon.
Beyond the Shirt: Why This Craft Matters
It would be easy to file mo hom as a shopping stop, and it would be a waste. What Ban Thung Hong preserves is a complete chain of knowledge — which plants, which water, how a vat sounds when it is healthy, how many dips a December batch needs that a rainy-season batch does not — held not in manuals but in families, and passed hand to hand since the 1830s. That knowledge nearly has a market value problem: synthetic dye is cheaper, faster and more predictable, and the only thing keeping the vats alive is that people, Thai people above all, keep deciding the real blue is worth paying for. Every shirt bought at the village rather than a factory copy is a small vote in that decision, and the village knows it — which is why the welcome for visitors who ask real questions is so warm.
There is also, we admit, a selfish pleasure in it. A mo hom shirt bought in Ban Thung Hong, from the street where it was dyed, is the rare souvenir that improves with use: it fades the way good denim fades, mapping your own wear into the cloth. Ours have been to beaches, markets and one memorable Songkran, and they look better than the day we bought them.
Wearing It, Washing It, and the Friday Tradition
A few practical words for after the purchase, because mo hom rewards owners who treat it as the natural product it is. Wash new pieces separately for the first few washes — a little loose indigo at the start is normal and is not a defect — in cool water, out of strong sun for drying if you want to slow the fade, and expect the colour to soften gradually from deep blue toward the pale, worn blue that older shirts wear like a badge. The cloth itself is honest cotton: breathable, quick to dry, and made for work in heat, which is why the same garment serves a rice farmer, a market porter and, on Fridays, a provincial office. That Friday custom deserves its own mention, because visitors who arrive on a Friday sometimes wonder if they have stumbled into a uniformed event: across Phrae — and much of official Thailand — Friday is mo hom day, when public servants wear the blue as a deliberate leveller of rank. In the province that invented the shirt, the custom is kept with real pride, and a visitor wearing their new shirt on a Friday is not committing a costume error. They are, briefly and pleasantly, dressed like a local.
One more pairing for textile people with a full day and their own wheels: the district of Long, west of town, is Phrae's other famous cloth country, home of pha tin chok weaving and the Komol ancient-fabric museum, where textiles up to two centuries old put Ban Thung Hong's century-and-a-half in a longer perspective. Indigo in the morning, weaving in the afternoon — as a single day's education in how the north dresses itself, it is hard to beat.
Our Honest Verdict
If you buy one thing in Phrae, buy it here, from the makers, with your eyes having seen at least one vat. Ban Thung Hong is a short ride from town, an hour or a morning as you choose, and it is the most complete small craft village we know in the north — plant, pot, cloth, shirt, all in one lane of blue. Go on a weekday morning, dye something if they let you, and wear your shirt to dinner. In Phrae, nobody will think you are dressed as a tourist. They will think you are dressed correctly.
— āļāļัāļāļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒ / Thai version below —
āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄ: āļ้āļēāļŠีāļāļĢāļēāļĄāļāļāļāđāļāļĢ่ āđāļĨāļ°āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļ
āļัāļāļĢāļāļāļāļāđāļāļāļēāļāđāļŦāļืāļāļāļāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļĢ่āļĢāļēāļ§āļŠี่āļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢāļāļāļāļāļāļŠāļēāļĒāđāļāļ่āļēāļ āļŠีāļāļāļāļ้āļēāļāļāļēāļāļāļ°āđāļāļĨี่āļĒāļāđāļ āļŠีāļāļĢāļēāļĄāļāļĢāļēāļāļāļึ้āļ āđāļŠื้āļāļี่āđāļāļ§āļāļāļāļĢāļēāļ§ āļ้āļēāļี่āļāļēāļāļāļāļĢั้āļ§ āđāļĨāļ°āļŦāļ้āļēāļĢ้āļēāļāļั้āļāļĢ้āļēāļāļี่āđāļāļ§āļāļ้āļēāļ้āļēāļĒāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļ้āļĄāđāļāļŦāļĨāļēāļĒāđāļāļāļั้āļāđāļ่āļ้āļēāļāļēāļ āđ āļāļāđāļืāļāļāļāļģ āļุāļāļĄāļēāļึāļāļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāđāļĨ้āļ§ āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļี่āļāļģāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄ āļ้āļēāļ้āļēāļĒāļĒ้āļāļĄāļāļĢāļēāļĄāļี่āđāļ็āļāļāļāļāļāļ§ัāļāļāļēāļāđāļāļĢ่āļŠู่āļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āļŦāļēāļāļุāļāđāļāļĒāđāļ้āđāļ§āļĨāļēāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāļี้ āļุāļāļāļāđāļāļĒāđāļŦ็āļāđāļŠื้āļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļĄāļēāđāļĨ้āļ§ āđāļŠื้āļāļāļāļāļĨāļĄāļŦāļĢืāļāļāļāļŠั้āļ āļāļĢāļāļŦāļĨāļ§āļĄ āļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļ้āļĄ āļŠāļ§āļĄāđāļāļĒāļāļēāļ§āļāļē āļ่āļāļ้āļēāđāļĄ่āļ้āļēāđāļāļāļĨāļēāļ āļ้āļēāļĢāļēāļāļāļēāļĢāđāļāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āļี่āđāļ่āļāļāļēāļĒāļŠāļāļēāļĒ āđ āđāļĨāļ°āļู้āļāļāļāļĢึ่āļāļŦāļึ่āļāļāļāļāļāļēāļāđāļāļĻāļāļēāļĨāļĢāļ°āļัāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļุāļāļāļēāļ āļĄีāđāļāļāļēāļŠāļŠูāļāļีāđāļีāļĒāļ§āļี่āđāļŠื้āļāļāļāļāđāļ้āļุāļāļัāļ§āļี่āļุāļāđāļāļĒāđāļŦ็āļāļāļ°āļูāļāļĒ้āļāļĄāļ āļēāļĒāđāļāļĢāļ°āļĒāļ°āđāļĄ่āļี่āļĢ้āļāļĒāđāļĄāļāļĢāļāļēāļāļāļāļāļŠāļēāļĒāļี้
āļāļ§āļāđāļĢāļēāļĄāļēāļāļēāļāļ่āļēāļāļāļ āļี่āļึ่āļāļุāļĢāļิāļāļāļāļāđāļāđāļĨ็āļ āđ āđāļāļāļāļĢāļāļāļāļĢัāļ§āļāļģāđāļŦ้āđāļĢāļēāļāļĒู่āļัāļāļŠีāļāļāļāļāļ°āđāļĨ āđāļĨāļ°āđāļāļĄีāļุāļāļ่āļāļāđāļŦ้āļัāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļģāļāļēāļāļี่āļāļēāļĒāļŠิ่āļāļี่āļัāļ§āđāļāļāļāļģ āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļืāļāļŦāļึ่āļāđāļāļุāļāđāļ§āļ°āļāļēāļāļŦัāļāļāļāļĢāļĢāļĄāļี่āļีāļี่āļŠุāļāļāļāļāļ āļēāļāđāļŦāļืāļ āļ็āđāļāļĢāļēāļ°āļĄัāļāđāļĄ่āđāļ่āļŠāļ§āļāļŠāļุāļāļีāļĄāļāļēāļāļีāļĄืāļ āļĄัāļāļืāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļāļāļ่āļēāļāļĒ้āļāļĄāļี่āļัāļāđāļิāļāļ้āļāļāļĢัāļāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļ āļี่āļึ่āļāļ่āļāļĒ้āļāļĄāļืāļāļ่āļāļĒ้āļāļĄāļี่āđāļ้āļāļēāļāļāļĢิāļ āļĄืāļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļืāļāļĄืāļāļāļāļāļāļāļāļģāļāļēāļ āđāļĨāļ°āđāļŠื้āļāļี่āļุāļāļื้āļāļāļēāļāđāļิ่āļāļāļĒู่āđāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāđāļĄื่āļāļŠัāļāļāļēāļŦ์āļี่āđāļĨ้āļ§ āļāļāļāļ§āļēāļĄāļี้āļāļิāļāļēāļĒāļ§่āļēāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļืāļāļāļ°āđāļĢ āļāļģāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ āļั้āļāļืāļ āļāļēāļĢāļŦāļĄัāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļุ่āļĄāļāļĒ่āļēāļāļāļāļāļ āđāļĨāļ°āļ§ิāļีāđāļี่āļĒāļ§āđāļĨāļ°āļื้āļāđāļŦ้āļี
āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļืāļāļāļ°āđāļĢ āđāļĨāļ°āļĄāļēāļāļēāļāđāļŦāļ
āļื่āļāļāļāļāļĄัāļāđāļĒāļāđāļ้āđāļāļ āļēāļĐāļēāļิ่āļāđāļŦāļืāļ "āļŦāļĄ้āļ" āļืāļāļ āļēāļāļāļ° āļŠ่āļ§āļ "āļŦ้āļāļĄ" āļืāļāļืāļāļี่āđāļŦ้āļŠีāļāļĢāļēāļĄ āļึ่āļāđāļāļāļēāļāļāļĪāļāļĐāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āđāļāļĒāļĄัāļāļืāļāļ้āļāļāļĢāļēāļĄāđāļĨāļ°āļāļēāļิāļāļāļāļĄัāļāļี่āđāļŦ้āļŠีāļāļĢāļēāļĄāđāļ้ āļ้āļāļāļģāđāļิāļāļāļāļāļŠāļēāļĢāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļĄāļēāļāļēāļāļĨāļģāļ้āļāđāļĨāļ°āđāļ āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļึāļāļืāļāļ้āļēāļāļēāļāļŦāļĄ้āļāļāļĢāļēāļĄ āļ้āļēāļ้āļēāļĒāļี่āļĒ้āļāļĄāđāļāļ้āļģāļāļĢāļēāļĄāļŦāļĄัāļāļāļāđāļ้āļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļ้āļĄāļāļĄāļāļ§ัāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒ āļึ่āļāļŠีāļĒ้āļāļĄāļŠัāļāđāļāļĢāļēāļ°āļŦ์āđāļีāļĒāļāđāļĄ่āļิāļāļัāļ āļāļēāļāļั้āļāļāļģāđāļāļัāļāđāļĒ็āļāļี่āđāļ่āļāļัāļāļี่āļŠุāļāđāļ็āļāđāļŠื้āļāļāļģāļāļēāļāđāļĢีāļĒāļāļ่āļēāļĒ "āđāļŠื้āļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄ" āđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļāļāļāļēāļ§āļāļēāļู่āļัāļ āļŠีāļืāļāļัāļ§āļāļ āđāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļĢ่ āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāđāļĄ่āđāļ่āļŠิāļāļ้āļēāļāļāļāļāļēāļ āđāļ่āļĄัāļāļืāļāļŠิ่āļāļี่āļู้āļāļāļŠāļ§āļĄāđāļŠ่ āđāļ็āļāđāļāļĢื่āļāļāđāļāļāđāļŦ่āļāļāļēāļĢāļāļēāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āđāļāļĢูāļāđāļāļāđāļŠื้āļ āļĄัāļāļืāļāđāļāļĢื่āļāļāļĄืāļāļĨāļāļ่āļāļāļ§่āļēāļāļāļēāļāļāļāļั้āļāļāļĒ่āļēāļāļั้āļāđāļ āđāļāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āļี่āđāļāļĢ่ āļ้āļēāļĢāļēāļāļāļēāļĢāļัāļāļāļēāļ§āļāļēāđāļ่āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļ āđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āđāļ็āļāļืāļāļุāļāđāļĒāļāļāļ§āļāđāļāļēāđāļĄ่āļāļāļ
āļāļēāļāļีāļĄืāļāļี้āđāļิāļāļāļēāļāļĄāļēāļัāļāļู้āļāļ āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāđāļ็āļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļāļāļāļēāļ§āđāļāļāļ§āļ āļāļĢāļĢāļāļุāļĢุāļĐāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļืāļāļāļēāļ§āļāļ§āļāļี่āļูāļāđāļāļĨื่āļāļāļĒ้āļēāļĒāļĄāļēāļั้āļāļิ่āļāļāļēāļāļี่āļี่āļāļēāļāđāļāļāđāļีāļĒāļāļāļ§āļēāļāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāļĨāļēāļ§āļัāļāļุāļัāļāđāļāļ่āļ§āļāļāļĻāļ§āļĢāļĢāļĐ 2370 āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļēāļĢāđāļāļĨื่āļāļāļĒ้āļēāļĒāļāļĢāļ°āļāļēāļāļĢāđāļāļāļัāļāļัāļāļŦāļĨัāļāļāļēāļĢāļัāļāļāļāļāļŠāļĒāļēāļĄāđāļāļĨāļēāļ§ āļู้āļŦāļิāļāļāļēāļ§āļāļ§āļāļึ้āļāļื่āļāđāļĢื่āļāļāļāļēāļāļŠิ่āļāļāļ āļั้āļāļāļēāļĢāļั่āļ āļāļ āļĒ้āļāļĄ āđāļĨāļ°āļัāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļāļāļĢāļēāļĄāļ็āđāļิāļāļāļēāļāļĄāļēāļัāļāļāļ§āļāđāļāļēāđāļĨāļ°āļŦāļĒั่āļāļĢāļēāļāļĨāļāđāļāļāļĢāļāļāļāļāļĒāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļ āđāļ็āļāđāļ§āļĨāļēāļāļēāļāļĄัāļāđāļ็āļāđāļีāļĒāļāļŦāļึ่āļāđāļāļŦāļĨāļēāļĒāļāļēāļีāļ āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļāļĒāļĄีāļื่āļāđāļื่āļāļĄāđāļĒāļāļัāļāļāļēāļāļีāđāļŦāļĨ็āļāļĄāļēāļ่āļāļ āļāļāļāļĢāļ°āļั่āļāļŦāļĨัāļāļāļĻāļ§āļĢāļĢāļĐ 2500 āđāļĄื่āļāđāļŠื้āļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāļŠัāļāļĨัāļāļĐāļ์āļĢāļ°āļัāļāļāļēāļิāļāļāļāđāļāļĢื่āļāļāđāļ่āļāļāļēāļĒāđāļāļĒāļāļāļāļāļี่āļื่āļāļŠัāļāļĒ์ āļāļēāļĢāļĒ้āļāļĄāļึāļāļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāļāļēāļีāļāļŦāļĨัāļāļāļāļāļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļ āđāļĨāļ°āļ āļēāļĒāđāļ้āđāļāļĢāļāļāļēāļĢāļŦāļึ่āļāļāļģāļāļĨāļŦāļึ่āļāļāļĨิāļāļ ัāļāļ์āļี่āļŠ่āļāđāļŠāļĢิāļĄāļŠิāļāļ้āļēāļ้āļāļāļิ่āļāļีāđāļ่āļ āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļ้āļĢัāļāļāļēāļĢāļĒāļāļĄāļĢัāļāđāļāļāļēāļāļ°āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļŦัāļāļāļāļĢāļĢāļĄāļีāđāļ่āļ āļŠิ่āļāļี่āļุāļāļāļģāļĨัāļāļĄāļēāđāļĒืāļāļāļึāļāđāļĄ่āđāļ่āļāļĢāļ°āđāļāļีāļี่āļื้āļāļึ้āļāļĄāļēāđāļื่āļāļัāļāđāļŠāļāļāļŦāļ้āļēāļāļĨ้āļāļ āđāļ่āļืāļāļ§ิāļีāļีāļ§ิāļāļี่āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļŠāļĢ้āļēāļāļึ้āļ āļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļ่āļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄ āļāļĨāļāļāļŦāļāļึāļāđāļ็āļāļั่āļ§āļāļēāļĒุāļāļ
Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com
āļ āļēāļĒāđāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄ: āļ้āļēāļāļĢāļēāļĄāļāļģāļัāļāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ
āļāļĢāļēāļĄāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāđāļ็āļāļ้āļāļĒāļāļ§่āļēāļŠีāļĒ้āļāļĄāđāļĨāļ°āđāļ็āļāļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļั้āļ āļĄัāļāļืāļāļāļēāļĢāļัāļāļāļēāļĢāļāļēāļāļีāļ§āļ§ิāļāļĒāļēāļāļāļēāļāđāļĨ็āļ āđāļĨāļ°āļ้āļāļāđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļŦāļĨāļēāļĒāļ§ัāļāļ่āļāļāđāļŠื้āļāļŠัāļāļัāļ§āļāļ°āđāļีāļĒāļ āļ้āļāļŦ้āļāļĄāļูāļāđāļ็āļāđāļี่āļĒāļ§ āļāļģāļĨāļģāļ้āļāđāļĨāļ°āđāļāļĄāļēāđāļ่āđāļĨāļ°āļŦāļĄัāļāļĢāļēāļ§āļŠāļēāļĄāļึāļāļŠี่āļ§ัāļāļāļēāļĄāļāļģāļāļāļāđāļĨ่āļēāļāļāļิ āļāļāļŠāļēāļĢāļั้āļāļ้āļāļāļāļāđāļĄ็āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļูāļāļāļĨ่āļāļĒāļĨāļāļŠู่āļ้āļģ āļ้āļģāļŦāļĄัāļāļูāļāļāļģāđāļŦ้āđāļิāļāļāļāļāļิāđāļāļัāļ āļืāļāļีāđāļĨāļ°āđāļิāļĄāļāļēāļāļēāļĻ āđāļāļĒāļั้āļāđāļิāļĄāļĄีāļŠ่āļ§āļāļāļŠāļĄāļāļāļāđāļ้āļēāļŦāļĢืāļāļ้āļģāļูāļāđāļŠ āļāļĢāļāļ āđāļĨāļ°āļāļĢāļēāļĄāļāļ°āļāļāļāļ°āļāļāļāđāļ็āļāļāļēāļ āđāļ็āļāđāļื้āļāļāļĢีāļĄāļŠีāđāļ้āļĄāļี่āļ่āļēāļāļĒ้āļāļĄāđāļ็āļāđāļĨāļ°āļื้āļāļāļēāļĒāļัāļāđāļāļāļēāļāļ°āļŦัāļ§āđāļāđāļ้āļĄāļ้āļāļāļāļāļāļēāļāļีāļĄืāļ āđāļื้āļāļāļĢāļēāļĄāļั้āļāļ้āļāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄ āļัāļ§āļŦāļĄ้āļāļั่āļāđāļāļ āļืāļāļāļēāļĢāļŦāļĄัāļāļี่āļĄีāļีāļ§ิāļāļึ่āļāļ่āļēāļāļĒ้āļāļĄāđāļĨี้āļĒāļ āļāļ āđāļĨāļ°āļัāļāļŠิāļāļ้āļ§āļĒāļāļĨิ่āļ āļิāļ§āļ้āļģ āđāļĨāļ°āļŠัāļĄāļัāļŠ āđāļŦāļĄืāļāļāļี่āļāļāļāļģāļāļāļĄāļัāļāļัāļāļŠิāļāļŦัāļ§āđāļื้āļāļāļēāļ§āļĢ์āđāļāļ§์ āļŦāļĄ้āļāļี่āđāļ็āļāđāļĢāļāļāļ°āļĄีāđāļ่āļāļิāļĨ์āļĄāļŠีāļāļāļāđāļāļāđāļŦāļĨืāļāļāļĢุ้āļāđāļĨāļ°āļāļāļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļี่āļิāļ§āļ้āļģ āļŠ่āļ§āļāļŦāļĄ้āļāļี่āļูāļāļĨāļ°āđāļĨāļĒāļāļ°āļāļēāļĒ āđāļĨāļ°āļ่āļēāļāļĒ้āļāļĄāļุāļāļāļāđāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļĨ่āļēāđāļĢื่āļāļāļั้āļāļŠāļāļāđāļāļāđāļŦ้āļุāļāļัāļāđāļ้
āļāļēāļāļั้āļāļืāļāļŠ่āļ§āļāļี่āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāđāļ้āđāļŦ็āļāļāļĢิāļ āđāļĨāļ°āļĄัāļāđāļีāļĒāļ āđ āđāļ่āļĄāļŦัāļĻāļāļĢāļĢāļĒ์ āļ้āļēāļŦāļĢืāļāđāļŠื้āļāļŠāļģāđāļĢ็āļāļĢูāļāļี่āļ่āļēāļāļāļēāļĢāļุāļāļ้āļģāđāļĨāļ°āđāļāļĢีāļĒāļĄāđāļ§้ āļāļ°āļุ่āļĄāļĨāļāđāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāđāļĨāļ°āļĒāļāļึ้āļāļĄāļēāđāļāļĒāļĒัāļāđāļĄ่āđāļ่āļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļĨāļĒ āđāļ่āđāļ็āļāļŠีāđāļีāļĒāļ§āļāļĄāđāļŦāļĨืāļāļ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļĢāļēāļĄāđāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļāļĒู่āđāļāļŠāļ āļēāļ§āļ°āļĢีāļิāļ§āļ์āļี่āđāļāļāđāļĄ่āļĄีāļŠี āđāļĄื่āļāļŠัāļĄāļัāļŠāļāļēāļāļēāļĻ āļāļāļāļิāđāļāļāļāļģāļāļēāļāļี่āđāļŦāļĨืāļ āļŠีāđāļีāļĒāļ§āļ่āļāļĒ āđ āđāļāļĨี่āļĒāļāļ่āļēāļāļŠีāđāļีāļĒāļ§āļ้āļģāļāļ°āđāļĨāđāļāđāļ็āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļāļāļĢāļēāļ§āļāļēāļāļāļĢāļāļŦāļ้āļēāļุāļ āđāļ็āļāļāļēāļĢāđāļāļĨี่āļĒāļāđāļāļĨāļāļี่āđāļ็āļ āđ āđāļāđāļ§ิāļĢ์āļāļ็āļāļāļัāļāļāļēāļĒāđāļŦāļĄืāļāļāļāļĨāļĨāļ§āļāļāļē āđāļāļĢāļēāļ°āļĄัāļāļืāļāļāļĨāļĨāļ§āļāļāļēāļāļĒ่āļēāļāļŦāļึ่āļāļāļĢิāļ āđ āļุ่āļĄāļāļĢั้āļāđāļีāļĒāļ§āđāļ้āļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļ่āļāļ āļŠ่āļ§āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļāļĢ่āļี่āđāļ้āļĄāļ้āļāļāļāļēāļĻัāļĒāļāļēāļĢāļāļģāļ้āļģ āļŠิāļāļึāļāļŠิāļāļŦ้āļēāļāļĢั้āļāļāļĨāļāļāļŦāļĨāļēāļĒāļ§ัāļāļāļēāļĄāļัāļāļึāļāļี่āļีāļāļ§่āļē āđāļāļĒāļัāļāļ้āļēāđāļŦ้āđāļิāļāļāļāļāļิāđāļāļัāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļēāļĢāļุ่āļĄāđāļ่āļĨāļ°āļāļĢั้āļ āļŠีāļŠāļĢ้āļēāļāļัāļ§āđāļ็āļāļั้āļ āđ āļāļāļิāļāđāļ่āļāđāļĨāļ°āļāļāļāļ āļĨāļ§āļāļĨāļēāļĒāđāļ้āļēāļĄāļēāļ่āļāļāļŦāļĢืāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļĢāļ°āļāļ§āļāļāļēāļĢ āļ้āļēāļี่āļูāļāļĄัāļ āđāļĒ็āļ āļŦāļีāļ āļŦāļĢืāļāļัāļāļ้āļ§āļĒāļี้āļึ้āļāđāļāļāļāļēāļิāļ āļāļ°āļĨāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļāļĢ้āļāļĄāļĨāļ§āļāļĨāļēāļĒāđāļāļĢูāļāđāļāļāļēāļีāļ āđāļĨāļ°āđāļāļĨ่āļึ้āļāļĄāļēāļāļĢ้āļāļĄāļĨāļēāļĒāļŠีāļāļēāļ§āļĒืāļāļāļāļāļĄāļēāļāļēāļāļื้āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļ āđāļĄื่āļāļู้āļāļāļูāļāļ§่āļēāļāļĢāļēāļĄāđāļ้āđāļĢ่āļāđāļĄ่āđāļ้ āđāļĨāļāļāļิāļāļ้āļāļี้āđāļŦāļĨāļ°āļืāļāļŠิ่āļāļี่āļāļ§āļāđāļāļēāļŦāļĄāļēāļĒāļึāļ
āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļāļ§ัāļāļี้: āđāļ§ิāļĢ์āļāļ็āļāļāđāļĢีāļĒāļāļĢāļēāļĒāļĢิāļĄāļāļāļ
āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļāļģāđāļŠāļāļāļัāļ§āđāļāļāđāļāļāļēāļāļ°āļāļāļāļŠāļēāļĒāļŦāļĨัāļāļี่āļāļģāļĨัāļāļāļģāļāļēāļ āļāļĨāļāļāļāļāļāļĒัāļāļāļĢāļิāļāđāļāļĻāļĨ āļāļēāļāļŦāļĨāļ§āļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ 101 āļĢ้āļēāļāļ่āļāļĢ้āļēāļāļāļēāļĒāļāļĨāļāļĨิāļāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļ āđāļŠื้āļāļāļĨāļēāļŠāļŠิāļāļุāļāļāļāļēāļ āļāļēāļāđāļāļ āļุāļāļāļĢāļ°āđāļāļĢāļ āļ้āļēāļัāļāļāļ āļāļĢāļ°āđāļ๋āļē āļŦāļĄāļ§āļ āļ้āļēāđāļ็āļāđāļĄāļāļĢ āđāļĨāļ°āļŠิāļāļ้āļēāļŠāļēāļĒāđāļŦāļĄ่ āđ āļี่āļāļēāļāļีāļĄืāļāļี่āļĄีāļีāļ§ิāļāļ้āļāļāļิāļāļ้āļāļ่āļāđāļāđāļื่āļāļāļ§āļēāļĄāļāļĒู่āļĢāļāļ āļ้āļēāļāļŦāļĨัāļāđāļĨāļ°āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļĢ้āļēāļāļืāļāđāļ§ิāļĢ์āļāļ็āļāļ āļāļิāļัāļิāļāļēāļĢāļĢāļ°āļัāļāļāļĢāļāļāļāļĢัāļ§āļี่āļĄāļāļāđāļ§āļāđāļีāļĒāļ§āļ็āđāļ้āļēāđāļ āļ่āļāļĒ้āļāļĄāđāļāļĢ่āļĄ āļĢāļēāļ§āļ้āļēāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļี่āļāļģāļĨัāļāļŦāļĒāļ āļัāļāļĢāđāļĒ็āļāļ้āļēāđāļāļŦ้āļāļāļ้āļēāļāļŦāļ้āļē āđāļĨāļ°āļุāļāļĒāļēāļĒāļี่āļāļģāļĨัāļāļāļĢāļ§āļāļāļ°āđāļ็āļ āļ§ิāļŠāļēāļŦāļิāļāļุāļĄāļāļāļĒึāļāđāļĒāļāļั่āļāļี่āļĄีāļāļēāļĢāļัāļāļāļēāļĢāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļ āļāļĨุ่āļĄāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļĒ้āļāļĄāļŠีāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļ้āļēāļāļุ่āļāđāļāļĢิāļāļืāļāļāļĨุ่āļĄāļี่āļĢู้āļัāļāļัāļāļีāļี่āļŠุāļ āđāļĨāļ°āđāļ§ิāļĢ์āļāļ็āļāļāļŦāļĨāļēāļĒāđāļŦ่āļ āļĢāļ§āļĄāļึāļāļ้āļēāļāļ้āļēāđāļŦāļี่āļĒāļĄāļี่āļู้āļāļāđāļ§āļ°āļัāļāļĄāļēāļ āļāļ°āļāļēāļุāļāļูāļั้āļāļāļāļ āđāļŦ้āļูāļāļēāļĢāļุ่āļĄāļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļŦāļĨāļēāļĒāļāļĢāļีāļāļ°āļĒื่āļāļ้āļēāļŠัāļāļิ้āļ āļ้āļēāļัāļāļāļ āļŦāļĢืāļāđāļŠื้āļāđāļāļĨ่āļēāđāļŦ้āļุāļāļāļģāļĨāļēāļĒāđāļĨāļ°āļĒ้āļāļĄāļ้āļ§āļĒāļัāļ§āđāļāļ
āļĨāļāļāļāļģāļิāļāļāļĢāļĢāļĄāļĨāļāļĄืāļāļāļģāļŦāļēāļāļĄีāđāļŦ้āđāļĨāļ°āđāļ§āļĨāļēāļāļģāļāļ§āļĒ āļ่āļēāđāļ้āļ่āļēāļĒāđāļ็āļāļ่āļēāļāļĢāļĢāļĄāđāļีāļĒāļĄāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļ§ัāļŠāļุāđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļŠāļāļ āđāļĨāļ°āļุāļāļāļ°āđāļ้āļēāđāļāļāļĢāļēāļĄāđāļāļĒี่āļŠิāļāļāļēāļีāļ้āļ§āļĒāļิ้āļ§āļŠีāđāļีāļĒāļ§āļ้āļģāđāļิāļ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļēāļĢāļ่āļēāļāļŦāļึ่āļāļั่āļ§āđāļĄāļ āļĢāļ§āļĄāļึāļāļāļāļāļ§āļēāļĄāļี้āļ้āļ§āļĒ āđāļ้āļēāļ§ัāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļืāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļģāļāļēāļāđāļāļŠāļ āļēāļāļี่āđāļ็āļāļัāļ§āđāļāļāļี่āļŠุāļ āļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāđāļิāļāļāļĒู่ āļ้āļēāļāļĒู่āļāļāļĢāļēāļ§ āđāļĨāļ°āļĢ้āļēāļāđāļีāļĒāļāļāļāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļēāļĢāļูāļāļุāļĒ āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļĒู่āđāļāļĨ้āļัāļ§āđāļĄืāļāļāļāļāļี่āļāļ°āļĢāļ§āļĄāđāļ้āļēāļāļĢึ่āļāļ§ัāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļāđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāļŦāļĢืāļāļ§ัāļāļāļĢāļ°āļāļēāļุāļ่āļāđāļŪāđāļ้ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļัāļāļู่āđāļāļāļี้āļืāļāļ§ัāļāđāļี่āļĒāļ§āđāļāļĢ่āđāļāļāļāļĨāļēāļŠāļŠิāļ āļึāļāļั้āļāļĄีāļ§ัāļāļāļāļĢāļĢāļĄāļĢ้āļēāļāļāļēāđāļāļāļĢāļēāļĄāđāļิāļāđāļāļึ้āļāļĢāļāļ āđ āļāļēāļĢāļ้āļēāļี้āļ้āļ§āļĒ āđāļāļĢāļēāļ°āļุāļāļ§ัāļāļี้āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļ้āļēāđāļāļ§่āļēāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļĄāļēāļึāļāļāļĢ้āļāļĄāļāļ§āļēāļĄāļāļĢāļ°āļŦāļēāļĒāļāļ āđ āļัāļāļāļ§āļēāļĄāļāļĒāļēāļāļĢู้
āļื้āļāđāļŦ้āļี: āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāđāļ้āļูāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ
āļัāļāļึāļāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļู้āļื้āļāļāļĒ่āļēāļāļāļĢāļāđāļāļāļĢāļāļĄāļē āļึ่āļāđāļĢีāļĒāļāļĢู้āļĄāļēāđāļāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļāļี่āļู้āļื้āļāļุāļāđāļŦ่āļāđāļĢีāļĒāļāļĢู้āļัāļ āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļĒ้āļāļĄāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāđāļ้āļĄีāļāļĨิ่āļāļāļēāļ āđ āļāļāļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄ āļืāļāļāļĨิ่āļāđāļีāļĒāļ§ āđ āļāļāļāļāļēāļĢāļŦāļĄัāļ āļŦāļāļĄāļŦāļ§āļēāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒ āļี่āļĒัāļāļāļĒู่āļŦāļĨัāļāļāļēāļĢāļัāļāļāļĢั้āļāđāļĢāļ āđ āđāļĨāļ°āļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļāļāļāļĄัāļāļāļ°āđāļĄ่āļŠāļĄ่āļģāđāļŠāļĄāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāđāļāđāļāļāļāļāļāļ้āļēāļุ่āļĄāļĄืāļ āđāļ้āļĄāļāļ§่āļēāļāļĢāļāļāļ°āđāļ็āļāđāļĨāļ°āļĢāļāļĒāļัāļ āđāļāļĢีāļĒāļĄāđāļāļ§่āļēāļŠีāļāļ°āļāļāđāļāļ่āļ§āļāđāļĢāļ āđāļĄ้āļāļĢāļēāļĄāļี่āļāļĢึāļāļŠีāļีāđāļĨ้āļ§āļ็āļĒัāļāļāļĢāļāļāđāļĨāļ°āļāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāđāļāļāļēāļĢāļัāļāļ่āļ§āļāđāļĢāļ āļู้āļāļģāļāļ°āļāļāļāđāļŦ้āļุāļāļัāļāļิ้āļāđāļŦāļĄ่āđāļĒāļāļ่āļēāļāļŦāļēāļāđāļāļ้āļģāđāļĒ็āļ āđāļĨāļ°āļāļ§āļāđāļāļēāđāļĄ่āđāļ้āļูāļāđāļāļāđāļāļĢāļēāļ āđ āđāļ่āļูāļāļāļĒ่āļēāļāļูāļāļ้āļāļ āļ้āļēāļĒ้āļāļĄāļŠีāļŠัāļāđāļāļĢāļēāļ°āļŦ์āļ็āļĄีāļāļĒู่āđāļāļāļĨāļēāļāļ§āļāļāļ§้āļēāļāđāļĨāļ°āđāļāļĢāļēāļāļēāļูāļāļāļ§่āļē āļŠāļĄ่āļģāđāļŠāļĄāļāļāļ§่āļē āļĄัāļāđāļ็āļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļี่āđāļ็āļāđāļĨāļ°āđāļāļāļāļ§่āļē āđāļĨāļ°āļĢ้āļēāļāļี่āļีāļāļ§่āļēāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļ°āļāļāļāļุāļāļāļĢāļ āđ āļ§่āļēāļŠิāļāļ้āļēāļŠāļēāļĒāđāļŦāļāļāļāļāļāļ§āļāđāļāļēāļĒ้āļāļĄāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāđāļĨāļ°āļŠāļēāļĒāđāļŦāļāđāļĄ่āđāļ่ āļāļāļāļēāļĄ āļāļģāļāļāļāļืāļāļŠ่āļ§āļāļŦāļึ่āļāļāļāļāļŠิ่āļāļี่āļุāļāļāļģāļĨัāļāļ่āļēāļĒāđāļิāļāļื้āļ
āļĢāļēāļāļēāļืāļāļุāļāļāļĢāļĢāļĄāļัāļāļĒิ่āļāđāļŦāļ่āļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļ āļāļēāļĢāļื้āļāļี่āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļŦāļĄāļēāļĒāļึāļāļāļēāļĢāļื้āļāļี่āļ้āļāļāļēāļāļāļāļāļāļēāļĢāļāļĨิāļ āđāļĨāļ°āđāļŠื้āļ āļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļĢื่āļāļāđāļ่āļāļāļēāļĒāļี่āļี่āđāļāļĒāļั่āļ§āđāļāļĄีāļĢāļēāļāļēāļ่āļģāļāļ§่āļēāļŠิāļāļ้āļēāļāļิāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļāđāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āļŦāļĢืāļāļĢ้āļēāļāđāļāļŠāļāļēāļĄāļิāļāļĄāļēāļ āđāļŦ้āļิāļāđāļāļĢāļ°āļัāļāđāļĄ่āļี่āļĢ้āļāļĒāļāļēāļāļŠāļģāļŦāļĢัāļāđāļŠื้āļāļŦāļึ่āļāļัāļ§āđāļāļāļēāļāļ°āļāļāļēāļāđāļāļĒāļāļĢāļ°āļĄāļēāļ āđāļĄ่āđāļ่āđāļāđāļŠāļāļāļĢāļēāļāļē āļŠ่āļ§āļāļิ้āļāļāļēāļāļāļģāļĄืāļāļี่āļุ่āļĄāļŦāļĨāļēāļĒāļāļĢั้āļāđāļĨāļ°āļĄีāļĨāļ§āļāļĨāļēāļĒāļāļ°āļĄีāļĢāļēāļāļēāļŠูāļāļāļ§่āļē āļāļĒ่āļēāļāļĒุāļิāļāļĢāļĢāļĄ āļāļēāļĢāļ่āļāļĢāļēāļāļē āļŦāļēāļāļāļ°āļ่āļāđāļĨāļĒ āļāļ§āļĢāļāļģāļāļĒ่āļēāļāļุ่āļĄāļāļ§āļĨ āđāļāļĢāļēāļ°āļāļģāđāļĢāļี่āđāļ§ิāļĢ์āļāļ็āļāļāļāļāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļĄ่āđāļ่āļāļģāđāļĢāđāļāļāļŦ้āļēāļāđāļāļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āđāļĨāļ°āđāļĨืāļāļāļāļāļēāļāđāļŦ้āđāļื่āļāđāļ§้āļŦāļ่āļāļĒ āđāļŠื้āļāļāļĨāļēāļŠāļŠิāļāļัāļāļāļĢāļāļŦāļĨāļ§āļĄāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļēāļāļāļĨāļēāļāđāļ้āļāđāļāļāļēāļāļēāļĻāļĢ้āļāļāđāļāļāļĢ้āļāļ āļึ่āļāļืāļāđāļŦāļุāļāļĨāļ§่āļēāļāļģāđāļĄāļŦāļึ่āļāļĻāļāļ§āļĢāļĢāļĐāļ่āļāļĄāļē āļĄัāļāļĒัāļāļāļāđāļ็āļāđāļŠื้āļāļี่āđāļŦāļĄāļēāļ°āļี่āļŠุāļāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļĒāļēāļĄāļ่āļēāļĒāļี่āļĢ้āļāļ
āđāļŦāļืāļāļāļ§่āļēāđāļŠื้āļ: āļāļģāđāļĄāļāļēāļāļีāļĄืāļāļี้āļึāļāļŠāļģāļัāļ
āļĄัāļāļ่āļēāļĒāļี่āļāļ°āļัāļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāđāļ็āļāđāļ่āļุāļāđāļ§āļ°āļ็āļāļāļิ้āļ āđāļĨāļ°āļĄัāļāļāļ°āđāļ็āļāļāļēāļĢāđāļŠีāļĒāļāļāļ āļŠิ่āļāļี่āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļĢัāļāļĐāļēāđāļ§้āļืāļāļŦ่āļ§āļāđāļ่āļāļ§āļēāļĄāļĢู้āļี่āļŠāļĄāļูāļĢāļ์ āļืāļāļāļิāļāđāļŦāļ āļ้āļģāđāļāļāđāļŦāļ āļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļี่āđāļ็āļāđāļĢāļāļĄีāđāļŠีāļĒāļāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ āļāļēāļĢāļุ่āļĄāđāļāđāļืāļāļāļัāļāļ§āļēāļāļĄāļ้āļāļāļāļģāļี่āļāļĢั้āļāļี่āļāļēāļĢāļุ่āļĄāđāļāļĪāļูāļāļāđāļĄ่āļ้āļāļāļāļģ āļึ่āļāđāļ็āļāđāļ§้āđāļĄ่āđāļ่āđāļāļู่āļĄืāļ āđāļ่āđāļāļāļĢāļāļāļāļĢัāļ§ āđāļĨāļ°āļŠ่āļāļ่āļāļัāļāļĄืāļāļ่āļāļĄืāļāļĄāļēāļั้āļāđāļ่āļāļĻāļ§āļĢāļĢāļĐ 2370 āļāļ§āļēāļĄāļĢู้āļั้āļāđāļืāļāļāļāļ°āļĄีāļัāļāļŦāļēāļ้āļēāļāļĄูāļĨāļ่āļēāļāļĨāļēāļ āļŠีāļĒ้āļāļĄāļŠัāļāđāļāļĢāļēāļ°āļŦ์āļูāļāļāļ§่āļē āđāļĢ็āļ§āļāļ§่āļē āđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļāļēāđāļ้āļĄāļēāļāļāļ§่āļē āđāļĨāļ°āļŠิ่āļāđāļีāļĒāļ§āļี่āļāļģāđāļŦ้āļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļĒัāļāļĄีāļีāļ§ิāļāļāļĒู่āļืāļāļู้āļāļ āļāļēāļ§āđāļāļĒāđāļŦāļืāļāļŠิ่āļāļื่āļāđāļ āļĒัāļāļāļāļัāļāļŠิāļāđāļāļ§่āļēāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļ้āļุ้āļĄāļ่āļēāļี่āļāļ°āļ่āļēāļĒ āđāļŠื้āļāļุāļāļัāļ§āļี่āļื้āļāļāļēāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāđāļāļāļี่āļāļ°āđāļ็āļāļāļāļāđāļĨีāļĒāļāđāļāļāļāļēāļāđāļĢāļāļāļēāļ āļืāļāļāļ°āđāļāļāđāļŠีāļĒāļāđāļĨ็āļ āđ āđāļāļāļēāļĢāļัāļāļŠิāļāđāļāļั้āļ āđāļĨāļ°āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļ็āļĢู้āļี āļึ่āļāđāļ็āļāđāļŦāļุāļāļĨāļ§่āļēāļāļģāđāļĄāļāļēāļĢāļ้āļāļāļĢัāļāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļี่āļāļēāļĄāļāļģāļāļēāļĄāļāļĢิāļāļัāļāļึāļāļāļāļุ่āļāļัāļ
āđāļĨāļ°āđāļĢāļēāļĒāļāļĄāļĢัāļāļ§่āļēāļĄีāļāļ§āļēāļĄāļŠุāļāđāļāļāđāļŦ็āļāđāļ่āļัāļ§āļāļĒู่āđāļāļั้āļāļ้āļ§āļĒ āđāļŠื้āļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļี่āļื้āļāļāļēāļāļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļ āļāļēāļāļāļāļāļŠāļēāļĒāļี่āļĄัāļāļูāļāļĒ้āļāļĄ āļืāļāļāļāļāļี่āļĢāļ°āļĨึāļāļŦāļēāļĒāļēāļāļี่āļĒิ่āļāđāļ้āļĒิ่āļāļีāļึ้āļ āļĄัāļāļีāļāļāļēāļāđāļāđāļāļāļี่āļĒีāļāļŠ์āļี āđ āļีāļāļāļēāļ āļัāļāļึāļāļĢāļāļĒāļāļēāļĢāđāļ้āļāļēāļāļāļāļāļุāļāļĨāļāđāļāļืāļāļ้āļē āđāļŠื้āļāļāļāļāđāļĢāļēāđāļāļĄāļēāđāļĨ้āļ§āļั้āļāļāļēāļĒāļŦāļēāļ āļāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āļŠāļāļāļĢāļēāļāļ์āļี่āļ่āļēāļāļāļāļģāļāļĢั้āļāļŦāļึ่āļ āđāļĨāļ°āļĄัāļāļูāļีāļāļ§่āļēāļ§ัāļāļี่āđāļĢāļēāļื้āļāļĄัāļāļĄāļē
āļāļēāļĢāļŠāļ§āļĄāđāļŠ่ āļāļēāļĢāļัāļ āđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āđāļāļีāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์
āļāļģāđāļāļ°āļāļģāđāļิāļāļāļิāļัāļิāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļ่āļ§āļāļŦāļĨัāļāļāļēāļĢāļื้āļ āđāļāļĢāļēāļ°āļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄāļāļāļāđāļāļāđāļ้āļēāļāļāļāļี่āļāļิāļัāļิāļ่āļāļĄัāļāđāļāļāļēāļāļ°āļāļĨิāļāļ ัāļāļ์āļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļี่āļĄัāļāđāļ็āļ āļัāļāļิ้āļāđāļŦāļĄ่āđāļĒāļāļ่āļēāļāļŦāļēāļāđāļāļāļēāļĢāļัāļāļŠāļāļāļŠāļēāļĄāļāļĢั้āļāđāļĢāļ āļāļĢāļēāļĄāļŠ่āļ§āļāđāļิāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāđāļāļ่āļ§āļāđāļĢāļāđāļ็āļāđāļĢื่āļāļāļāļāļิāđāļĨāļ°āđāļĄ่āđāļ่āļāļģāļŦāļิ āđāļāļ้āļģāđāļĒ็āļ āļāļēāļāđāļŦ้āļ้āļāđāļāļāļัāļāļŦāļēāļāļāļĒāļēāļāļāļ°āļĨāļāļāļēāļĢāļีāļ āđāļĨāļ°āļāļēāļāļŦāļ§ัāļāļ§่āļēāļŠีāļāļ°āļ่āļāļĒ āđ āļ่āļāļāļĨāļāļāļēāļāļ้āļģāđāļิāļāđāļ้āļĄāđāļāļŠู่āļ้āļģāđāļิāļāļีāļāđāļāļāļ่āļēāļāļāļēāļĢāđāļ้āļāļēāļāļี่āđāļŠื้āļāļĢุ่āļāđāļ่āļēāļŠāļ§āļĄāļĢāļēāļ§āļัāļāļāļĢāļēāđāļีāļĒāļĢāļิāļĒāļĻ āļัāļ§āļ้āļēāđāļāļāđāļ็āļāļ้āļēāļĒāļี่āļื่āļāļāļĢāļ āļĢāļ°āļāļēāļĒāļāļēāļāļēāļĻāļี āđāļŦ้āļāđāļĢ็āļ§ āđāļĨāļ°āļāļģāļĄāļēāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļēāļāđāļāļāļēāļāļēāļĻāļĢ้āļāļ āļึ่āļāđāļ็āļāđāļŦāļุāļāļĨāļ§่āļēāļāļģāđāļĄāđāļŠื้āļāļ้āļēāļāļิāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļāļึāļāļĢัāļāđāļ้āđāļ้āļั้āļāļāļēāļ§āļāļē āļāļāļŦāļēāļāļāļāļāđāļāļāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āđāļāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์ āļŦāļ่āļ§āļĒāļāļēāļāļĢāļēāļāļāļēāļĢāļĢāļ°āļัāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āļāļĢāļ°āđāļāļีāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āļŠāļĄāļāļ§āļĢāļูāļāļāļĨ่āļēāļ§āļึāļāđāļ็āļāļิāđāļĻāļĐ āđāļāļĢāļēāļ°āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļี่āļĄāļēāļึāļāđāļāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āļāļēāļāļāļĢั้āļāļŠāļāļŠัāļĒāļ§่āļēāļัāļ§āđāļāļāļัāļāđāļิāļāđāļāļāļāļēāļāļี่āđāļŠ่āđāļāļĢื่āļāļāđāļāļāļŦāļĢืāļāđāļāļĨ่āļē āļั่āļ§āđāļāļĢ่ āđāļĨāļ°āļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļāļāļāļĢāļ°āļāļāļĢāļēāļāļāļēāļĢāđāļāļĒ āļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āļืāļāļ§ัāļāļŦāļĄ้āļāļŦ้āļāļĄ āļี่āļึ่āļāļ้āļēāļĢāļēāļāļāļēāļĢāļŠāļ§āļĄāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļāļāļēāļāļ°āđāļāļĢื่āļāļāļĄืāļāļĨāļāļ่āļāļāļ§่āļēāļāļāļāļāļĒāļĻāļāļģāđāļŦāļ่āļāļāļĒ่āļēāļāļั้āļāđāļ āđāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļี่āļิāļāļ้āļāđāļŠื้āļāļี้āļึ้āļāļĄāļē āļāļĢāļ°āđāļāļีāļูāļāđāļ็āļāđāļ§้āļ้āļ§āļĒāļāļ§āļēāļĄāļ āļēāļāļ ูāļĄิāđāļāļāļĢิāļ āđ āđāļĨāļ°āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļี่āļŠāļ§āļĄāđāļŠื้āļāļัāļ§āđāļŦāļĄ่āļāļāļāļāļāđāļāļ§ัāļāļĻุāļāļĢ์āđāļĄ่āđāļ้āļāļģāļĨัāļāļāļģāļิāļāļāļĨāļēāļāļ้āļēāļāđāļāļĢื่āļāļāđāļ่āļāļāļēāļĒ āđāļ่āļāļģāļĨัāļāđāļ่āļāļāļēāļĒāđāļŦāļĄืāļāļāļāļāļ้āļāļāļิ่āļāļั่āļ§āļāļĢู่āļŦāļึ่āļāļāļĒ่āļēāļāļ่āļēāļĒิāļāļี
āļีāļāļŦāļึ่āļāļāļēāļĢāļัāļāļู่āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļāļĢัāļāļŠิ่āļāļāļāļี่āļĄีāđāļ§āļĨāļēāļั้āļāļ§ัāļāđāļĨāļ°āļĄีāļĢāļāļāļāļāļัāļ§āđāļāļ āļāļģāđāļ āļāļĨāļāļāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāļāļāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāļืāļāļิāļāđāļāļāļ้āļēāļีāļāđāļŦ่āļāļี่āļĄีāļื่āļāđāļŠีāļĒāļāļāļāļāđāļāļĢ่ āđāļŦāļĨ่āļāļāļģāđāļิāļāļāļēāļĢāļāļāļ้āļēāļีāļāļāļāđāļĨāļ°āļิāļิāļāļ ัāļāļ์āļ้āļēāđāļāļĢāļēāļāđāļāļĄāļĨ āļี่āļึ่āļāļŠิ่āļāļāļāļāļēāļĒุāļึāļāļŠāļāļāļĢ้āļāļĒāļีāļ§āļēāļāļ่āļ§āļāđāļ§āļĨāļēāļĢ้āļāļĒāļŦ้āļēāļŠิāļāļีāļāļāļāļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāđāļ§้āđāļāļĄุāļĄāļĄāļāļāļี่āļĒāļēāļ§āļāļ§่āļē āļāļĢāļēāļĄāđāļāļāļāļāđāļ้āļē āļāļēāļĢāļāļāļ้āļēāđāļāļāļāļāļ่āļēāļĒ āđāļāļāļēāļāļ°āļāļēāļĢāļĻึāļāļĐāļēāļ āļēāļĒāđāļāļŦāļึ่āļāļ§ัāļāļ§่āļēāļ āļēāļāđāļŦāļืāļāđāļ่āļāļāļēāļĒāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ āļĄัāļāļĒāļēāļāļี่āļāļ°āļĄีāļāļ°āđāļĢāđāļŦāļืāļāļāļ§่āļē
āļāļāļŠāļĢุāļāļāļĒ่āļēāļāļāļĢāļāđāļāļāļĢāļāļĄāļēāļāļāļāđāļĢāļē
āļŦāļēāļāļุāļāļāļ°āļื้āļāđāļีāļĒāļāļāļĒ่āļēāļāđāļีāļĒāļ§āđāļāđāļāļĢ่ āļāļāļื้āļāļี่āļี่ āļāļēāļāļู้āļāļģ āđāļāļĒāļี่āļāļ§āļāļāļēāļāļāļāļุāļāđāļ้āđāļŦ็āļāļŦāļĄ้āļāļĒ้āļāļĄāļāļĒ่āļēāļāļ้āļāļĒāļŦāļึ่āļāļŦāļĄ้āļ āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļāļĒู่āļŦ่āļēāļāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļีāļĒāļāļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāļŠั้āļ āđ āđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļŦāļึ่āļāļั่āļ§āđāļĄāļāļŦāļĢืāļāļŦāļึ่āļāđāļ้āļēāļāļēāļĄāđāļāļุāļ āđāļĨāļ°āļĄัāļāļืāļāļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļēāļāļีāļĄืāļāļāļāļēāļāđāļĨ็āļāļี่āļŠāļĄāļูāļĢāļ์āļี่āļŠุāļāļี่āđāļĢāļēāļĢู้āļัāļāđāļāļ āļēāļāđāļŦāļืāļ āļ้āļāđāļĄ้ āļŦāļĄ้āļ āļ้āļē āđāļŠื้āļ āļั้āļāļŦāļĄāļāļāļĒู่āđāļāļāļāļĒāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāđāļีāļĒāļāļāļāļĒāđāļีāļĒāļ§ āđāļāđāļ้āļēāļ§ัāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļē āļĒ้āļāļĄāļāļ°āđāļĢāļŠัāļāļāļĒ่āļēāļāļŦāļēāļāļāļ§āļāđāļāļēāđāļŦ้āļāļģ āđāļĨāļ°āļŠāļ§āļĄāđāļŠื้āļāļāļāļāļุāļāđāļāļิāļāļĄื้āļāđāļĒ็āļ āđāļāđāļāļĢ่ āđāļĄ่āļĄีāđāļāļĢāļิāļāļ§่āļēāļุāļāđāļ่āļāļัāļ§āđāļ็āļāļัāļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āļŦāļĢāļāļ āļāļ§āļāđāļāļēāļāļ°āļิāļāļ§่āļēāļุāļāđāļ่āļāļัāļ§āļูāļāļ้āļāļ
About the Authors
We're Scott and Jay. We run a small, family-run condo business at Patong Harbor View in Patong, Phuket — nothing fancy, just honest monthly stays by the pool — and we write about living in Thailand, from the Andaman coast to the northern valleys. Jay came home from Ban Thung Hong with indigo on her fingers and a shirt for each of us, which is about the best review a craft village can get. More of our guides and our Patong home base are at Patong-Thailand.com.
Comments
Post a Comment