Wiang Kosai and the Yom River: Mae Koeng Waterfalls, Stone Columns and Phrae's Wild South
Wiang Kosai and the Yom River: Mae Koeng Waterfalls, Stone Columns and Phrae's Wild South
Most visitors to Phrae stay close to the old town, and honestly, most days, so do we. The teak mansions, Wat Phra That Cho Hae and the indigo village at Ban Thung Hong make a gentle circuit that never asks much of you. But Phrae province is much bigger than its pretty centre, and its wild side lies to the south and west, where the road climbs toward the mountains on the Lampang border. There, in Wang Chin district, sits Wiang Kosai National Park — forest, stone columns older than any temple in town, and a seven-tier waterfall whose water ends its journey in the Yom River, the broad, slow river that has carried Phrae's life, trade and legends for as long as anyone has lived here. This guide puts the park and the river together, because in Phrae they belong together: the falls feed the river, and the river explains the province.

The Yom River in Mueang Phrae district. Photo by Oatz, public domain, via Wikimedia Commons.
A word of honesty before we start, because this blog tries to keep that habit. Wiang Kosai is not a polished, big-name national park with a visitor centre the size of a shopping mall. It is a quiet, forested, genuinely local park that most foreign travellers have never heard of, reached by a real drive from town, and best enjoyed by people who like walking in woods, looking at strange rocks and standing under falling water without a crowd behind them. If that sounds like a warning, it is also the recommendation.
Wiang Kosai National Park: Phrae's Forest on the Lampang Border
Wiang Kosai National Park covers mountainous forest country in Wang Chin district in the south of Phrae province, spilling over the provincial line into Mae Tha, Thoen and Sop Prap districts in Lampang. That border-straddling geography matters for the visitor in one practical way: the park feels remote from Phrae town not because it is truly far, but because it sits in the hills that separate two provinces, in country of ridges, mixed forest and small valleys rather than in the flat Yom basin where the town sits. The drive south changes the province's character completely — rice fields give way to forest, the road starts to climb and bend, and the air, especially in the cool season, arrives a few degrees kinder.
The park protects the headwaters country that feeds streams running down to the Yom. That is the quiet, unglamorous, essential job of places like this: hold the rain in forest and soil, release it slowly, and keep the rivers of the lowlands running through the dry months. When you stand at Mae Koeng and watch clear water coming down the steps of the mountain in February, you are watching that system work. The forest here is the mixed deciduous and evergreen forest typical of the lower north — teak country historically, bamboo, and the dry-season colours that turn these hills gold and russet between January and March.
Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com
Mae Koeng: The Ladder Falls
The park's best-known sight is Mae Koeng Waterfalls — in Thai, Namtok Mae Koeng. The name itself is a small lesson in the northern dialect: koeng is glossed in park accounts as the steps of a ladder, and that is exactly the shape of the falls. Rather than one dramatic plunge, Mae Koeng comes down the mountain in terraces — seven levels in the usual description, spread over roughly two hundred metres from the first tier to the seventh — the water stepping from shelf to shelf, pooling in fresh basins at the foot of the tiers before moving on. Some of those basins are suitable for a swim when conditions are right, which on a hot-season afternoon in Wang Chin is not a minor detail.
There are, in fact, two falls to keep straight. The Grand Mae Koeng — Mae Koeng Luang — is the main cascade, about a kilometre's walk from the park office. The Little Mae Koeng — Mae Koeng Noi — lies further on, roughly two kilometres from the office by the park's own accounts. Both streams eventually flow down to join the Yom River at Sop Koeng in Wang Chin district, which is why this article treats the falls and the river as one story. A climbing route lets visitors work their way up beside the tiers of the Grand Mae Koeng, and that word — climbing — should be taken at face value: expect steps, slopes and wet rock rather than a flat promenade, wear shoes that grip, and in heavy rain take the rangers' advice over your itinerary, every time. Waterfalls in the northern hills can rise fast after rain upstream that you never saw fall.
Like almost every waterfall in Thailand, Mae Koeng changes character with the calendar. It flows all year — the park's descriptions are clear on that — but all year does not mean the same. After the rains, from roughly October into the cool season, the tiers run full and the basins are at their best. By the late hot season the flow thins to something gentler and more intimate, still pretty, still worth the walk, but a different photograph. Go knowing which version you are visiting and neither will disappoint you.
The Stone Columns: A Volcano's Old Handwriting
The surprise of Wiang Kosai, for many visitors, is not the water at all. Scattered in the forest in the park are formations of dark, many-sided stone columns — great bundles and fields of polygonal pillars, lying and standing like the abandoned building blocks of giants. These are columnar rocks, formed when thick molten lava cooled and shrank long ago, cracking as it contracted into regular, often six-sided columns. Thailand's north is old volcanic country in places, and Wiang Kosai preserves a particularly photogenic piece of that deep past.

Columnar stone pillars in the forest at Wiang Kosai National Park. Photo by LannaPhoto, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
Stand among them and the scale plays tricks. Some columns stand upright in tight ranks, like a petrified forest that was never trees. Others have toppled and lie in heaps, their cut-looking ends facing the sky, leaf litter gathered between them. In daylight they read as geology. At dusk, lit warm against the blue of the early evening — as local photographers love to shoot them — they read as ruins, and it takes a conscious effort to remember that no human hands built this place. Phrae has form for this confusion: at Phae Mueang Phi, which we wrote about in our last article, erosion built a ghost city out of earth. At Wiang Kosai, cooling lava built a stone one. The province, quietly, specialises in landscapes that look inhabited by somebody who left a very long time ago.

The stone columns at Wiang Kosai lit at dusk. Photo by LannaPhoto, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
Practical notes for the columns are the same as for any fragile, irreplaceable thing: look, photograph, walk the paths, and leave every stone exactly where the volcano put it. Do not climb on the formations — dark rock, leaf litter and a slope are a poor combination underfoot — and do not be tempted to take a small piece home. A column field that took geological ages to cool deserves to be left complete for the next pair of eyes.
The Yom River: The Province's Main Street of Water
Every Thai province has a river that explains it, and Phrae's is the Yom. Rising in the mountains to the north and flowing south through Phrae province — past Long district, past the town itself, on through Wang Chin country where the Mae Koeng streams join it — the Yom continues south through Sukhothai and eventually joins the Nan River system, becoming part of the great Chao Phraya watershed that drains to Bangkok and the sea. In Phrae, though, it is not an abstraction on a watershed map. It is the water in the rice fields, the reason the town sits where it sits, and the backdrop to ordinary life: bridges at evening, banks green with bananas and bamboo, and in the rainy season a broad, brown, purposeful flood of a river that reminds everyone why houses here have always respected high water.

The Yom River in Long district, Phrae, in the green season. Photo by Wutkh, CC0, via Wikimedia Commons.
For the visitor, the Yom is best met in pieces rather than chased as a single sight. See it from a bridge in town in the early morning, when it runs calm and reflective between green banks. See it again at Long, an old town north-west of Phrae with its own temples and textile traditions, where the river slides past everyday northern life. And understand, when you stand at Mae Koeng, that the clear water stepping down the ladder falls is on its way to become this broad river — mountain water on the first leg of a journey that ends in the Gulf of Thailand. Northern Thailand's other famous river excursion in Phrae province, the rapids at Kaeng Suea Ten in Mae Yom National Park to the north, is the Yom in yet another mood — rocky and rapid-strewn — and a future article on this blog will give Mae Yom the full treatment it deserves.
A necessary word on seasons and safety, because the Yom is a working river with a monsoon temper. In the rainy season it can rise quickly and flood low ground, as rivers in mountain-ringed valleys do; local news in wet years regularly carries Phrae flood stories, and visitors should treat brown, fast, rising water with complete respect — no swimming, no wading swollen streams at waterfalls, and no arguing with closed trails. In the cool and hot seasons, by contrast, the river is the province's gentle companion, and its banks are some of the pleasantest places in Phrae to watch a day end.
When to Go and How to Get There
Our honest pick for Wiang Kosai is the cool season, roughly November to February, and within it, the weeks just after the rains when the falls still run well: full water, kind temperatures, clear light in the forest and the stone columns at their most dramatic in low sun. The rainy season gives the fullest falls and the greenest forest, balanced against muddy paths, leeches in the undergrowth after rain — a standard northern-forest footnote, not a horror story — and the real possibility of trails or tiers being closed after heavy weather. The hot season is for early starts and swimmers: go at opening, walk the falls in the morning, and be somewhere shaded with lunch by noon.
Getting there is a drive, and it should be planned as one. From Phrae town, the park is reached by heading south through Long district country and following Highway 1023, joining the Highway 11 corridor near Mae Kham; provincial accounts put the park entrance around the seventy-fourth kilometre, with about a kilometre from the highway to the park office and the Mae Koeng trailheads. In plain terms: allow a comfortable hour or more from town depending on your transport and stops, hire a local driver or songthaew for the round trip if you do not have your own wheels — agreeing price and waiting time before you set off, as always in Phrae — and do not count on public transport delivering you to the gate. National park entry and opening arrangements follow the Department of National Parks system and can change; carry small notes, check the posted information at the office on arrival, and treat any fee or hour quoted in any guide, including this one, as a guide rather than a promise. The park has basic facilities — footpaths to the falls, official accommodation and camping are listed among its provisions — but stock up on water and snacks in town or in Wang Chin rather than assuming a row of shops at the trailhead.
Making a Day of the South
Wiang Kosai rewards being the day's main event rather than a squeezed extra. A good southern day from Phrae town runs like this: leave after an early breakfast, drive south as the valley is still cool, walk the Grand Mae Koeng in the morning and climb beside the tiers while your legs and the light are fresh, detour to the stone columns, and take lunch slowly on the way back north. If you have a second day for the province's wild side, give it to the north instead — Mae Yom National Park and Kaeng Suea Ten — rather than rushing both parks into one exhausted circuit. Phrae's sights are spread across a big province, and the distances between its north and south are exactly the kind that punish greedy itineraries and reward unhurried ones.
Our Honest Verdict
Wiang Kosai and the Yom River are Phrae without its make-up on: forest, stone, falling water and a broad working river, in a province most travellers know only for a pretty old town. Come for the ladder falls after the rains, stand among lava columns older than human history in Thailand, follow the clear mountain water in your mind's eye down to the brown Yom sliding past Long — and you will understand Phrae the way its own people do, as a river province with mountains at its edges. The old town will still be there in the evening, lamps lit, Saturday market and all. That is the whole province in one day, and it is a very good day indeed.
— āļāļัāļāļ āļēāļĐāļēāđāļāļĒ / Thai version below —
āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄ: āļ้āļģāļāļāđāļĄ่āđāļิ๋āļ āđāļŠāļēāļŦิāļ āđāļĨāļ°āļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļāļēāļāđāļ้āļāļāļāđāļāļĢ่
āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāđāļāļĢ่āļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļāļĒู่āđāļāļĨ้āđāļĄืāļāļāđāļ่āļē āđāļĨāļ°āļูāļāļāļēāļĄāļāļĢāļ āđāļāļ§ัāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āđāļĢāļēāļ็āđāļ่āļāļัāļ āļุ้āļĄāđāļĄ้āļŠัāļ āļ§ัāļāļāļĢāļ°āļāļēāļุāļ่āļāđāļŪ āđāļĨāļ°āļŦāļĄู่āļ้āļēāļāļāļĢāļēāļĄāļี่āļ้āļēāļāļุ่āļāđāļŪ้āļāļāļĢāļ°āļāļāļāđāļ็āļāđāļŠ้āļāļāļēāļāļัāļāļ่āļāļāđāļĒāļāļี่āđāļĄ่āđāļāļĒāđāļĢีāļĒāļāļĢ้āļāļāļāļ°āđāļĢāļāļēāļāļุāļāļĄāļēāļāļัāļ āđāļ่āļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļĢ่āđāļŦāļ่āļāļ§่āļēāđāļāļāļĨāļēāļāđāļĄืāļāļāļัāļāļŠāļ§āļĒāļāļēāļĄāļāļāļāļĄัāļāļĄāļēāļ āđāļĨāļ°āļ้āļēāļāļี่āđāļ็āļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļāļāļāļĄัāļāļāļĒู่āļāļēāļāđāļ้āđāļĨāļ°āļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļ āļี่āļึ่āļāļāļāļāđāļ่āļึ้āļāļŠู่āļ ูāđāļāļēāļāļāļāļĢāļĄāđāļāļāļĨāļģāļāļēāļ āļี่āļั่āļ āđāļāļāļģāđāļ āļāļ§ัāļāļิ้āļ āļืāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒ āļ่āļē āđāļŠāļēāļŦิāļāļี่āđāļ่āļēāđāļ่āļ§่āļēāļ§ัāļāđāļ āđ āđāļāđāļĄืāļāļ āđāļĨāļ°āļ้āļģāļāļāđāļ็āļāļั้āļāļี่āļ้āļģāļāļāļāļĄัāļāļāļāļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāđāļāđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄ āđāļĄ่āļ้āļģāļāļ§้āļēāļāđāļĨāļ°āđāļŦāļĨāļ้āļēāļี่āļŦāļĨ่āļāđāļĨี้āļĒāļāļีāļ§ิāļ āļāļēāļĢāļ้āļē āđāļĨāļ°āļāļģāļāļēāļāļāļāļāđāļāļĢ่āļĄāļēāļāļēāļāđāļ่āļēāļี่āļĄีāļู้āļāļāļāļēāļĻัāļĒāļāļĒู่āļี่āļี่ āļāļāļāļ§āļēāļĄāļี้āļāļģāļุāļāļĒāļēāļāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļĄāļēāļāļĒู่āļ้āļ§āļĒāļัāļ āđāļāļĢāļēāļ°āđāļāđāļāļĢ่āļั้āļāļŠāļāļāđāļ็āļāļāļāļāļู่āļัāļ āļ้āļģāļāļāđāļĨี้āļĒāļāđāļĄ่āļ้āļģ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļāļิāļāļēāļĒāļัāļāļŦāļ§ัāļ

āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāđāļāļāļģāđāļ āļāđāļĄืāļāļāđāļāļĢ่ āļ āļēāļāđāļāļĒ Oatz, āļŠāļēāļāļēāļĢāļāļŠāļĄāļัāļิ, via Wikimedia Commons
āļāļāļูāļāļāļĒ่āļēāļāļāļĢāļāđāļāļāļĢāļāļĄāļēāļ่āļāļāđāļĢิ่āļĄ āļāļĒ่āļēāļāļี่āļāļĨ็āļāļāļี้āļāļĒāļēāļĒāļēāļĄāļāļģāđāļ็āļāļิāļŠัāļĒ āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāđāļĄ่āđāļ่āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāļื่āļāļัāļāļี่āļัāļāđāļāļēāļĄāļēāļāļĒ่āļēāļāļีāļāļĢ้āļāļĄāļĻูāļāļĒ์āļāļĢิāļāļēāļĢāļัāļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āļāļāļēāļāđāļ่āļēāļŦ้āļēāļāļŠāļĢāļĢāļāļŠิāļāļ้āļē āļĄัāļāļืāļāļุāļāļĒāļēāļāļัāļāđāļีāļĒāļāļŠāļāļ āđāļ็āļĄāđāļāļ้āļ§āļĒāļ่āļē āđāļĨāļ°āđāļ็āļāļāļāļāļ้āļāļāļิ่āļāļāļĒ่āļēāļāđāļ้āļāļĢิāļ āļี่āļัāļāđāļิāļāļāļēāļāļ่āļēāļāļāļēāļิāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āđāļĄ่āđāļāļĒāđāļ้āļĒิāļāļื่āļ āđāļāļึāļāļ้āļ§āļĒāļāļēāļĢāļัāļāļĢāļāļāļĢิāļāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļ āđāļĨāļ°āđāļŦāļĄāļēāļ°āļี่āļŠุāļāļัāļāļāļāļี่āļāļāļāđāļิāļāđāļāļ่āļē āļĄāļāļāļŦิāļāļĢูāļāļĢ่āļēāļāļāļĢāļ°āļŦāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āļĒืāļāļāļĒู่āđāļ้āļ้āļģāļāļāđāļāļĒāđāļĄ่āļĄีāļูāļāļāļāļāļĒู่āļ้āļēāļāļŦāļĨัāļ āļŦāļēāļāļั่āļāļัāļāđāļŦāļĄืāļāļāļāļģāđāļืāļāļ āļĄัāļāļ็āļืāļāļāļģāđāļāļ°āļāļģāđāļāļāļĢāļ°āđāļĒāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļ
āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒ: āļ่āļēāļāļāļāđāļāļĢ่āļāļāļāļĢāļĄāđāļāļāļĨāļģāļāļēāļ
āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāļāļĢāļāļāļāļĨุāļĄāļื้āļāļี่āļ่āļēāļ ูāđāļāļēāđāļāļāļģāđāļ āļāļ§ัāļāļิ้āļāļāļēāļāđāļ้āļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļĢ่ āđāļĨāļ°āļ้āļēāļĄāđāļŠ้āļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāđāļāļāļģāđāļ āļāđāļĄ่āļāļ° āđāļิāļ āđāļĨāļ°āļŠāļāļāļĢāļēāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļĨāļģāļāļēāļ āļ ูāļĄิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļี่āļāļĢ่āļāļĄāļāļĢāļĄāđāļāļāļั้āļāļŠāļģāļัāļāļ่āļāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāđāļāļāļēāļāļāļิāļัāļิāļ้āļāđāļีāļĒāļ§ āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ้āļāļ§āļēāļĄāļĢู้āļŠึāļāļŦ่āļēāļāđāļāļĨāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļĢ่āđāļĄ่āđāļ่āđāļāļĢāļēāļ°āļĄัāļāđāļāļĨāļāļĢิāļ āđ āđāļ่āđāļāļĢāļēāļ°āļĄัāļāļั้āļāļāļĒู่āđāļāđāļิāļāđāļāļēāļี่āđāļĒāļāļŠāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āđāļāļื้āļāļี่āļāļāļāļŠัāļāđāļāļē āļ่āļēāļāļŠāļĄ āđāļĨāļ°āļŦุāļāđāļāļēāđāļĨ็āļ āđ āđāļĄ่āđāļ่āđāļāđāļ่āļāđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāļัāļāļĢāļēāļāđāļĢีāļĒāļāļี่āļัāļ§āđāļĄืāļāļāļั้āļāļāļĒู่ āļāļēāļĢāļัāļāļĢāļāļĨāļāđāļ้āđāļāļĨี่āļĒāļāļĨัāļāļĐāļāļ°āļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļāļĒ่āļēāļāļŠิ้āļāđāļิāļ āļุ่āļāļāļēāđāļิāļāļāļēāļāđāļŦ้āļ่āļē āļāļāļāđāļĢิ่āļĄāđāļ่āđāļĨāļ°āđāļ้āļ āđāļĨāļ°āļāļēāļāļēāļĻ āđāļāļĒāđāļāļāļēāļ°āđāļāļĪāļูāļŦāļāļēāļ§ āļĄāļēāļึāļāđāļĒ็āļāļĨāļāļāļĒ่āļēāļāļ่āļēāļื่āļāđāļāļŠāļāļāļŠāļēāļĄāļāļāļĻāļē
āļุāļāļĒāļēāļāļāļāļ้āļāļāļื้āļāļี่āļ้āļāļ้āļģāļี่āļŦāļĨ่āļāđāļĨี้āļĒāļāļĨāļģāļāļēāļĢāļึ่āļāđāļŦāļĨāļĨāļāļŠู่āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄ āļั่āļāļืāļāļāļēāļāļัāļāđāļีāļĒāļāđāļีāļĒāļ āđāļĄ่āļŦāļĢูāļŦāļĢāļē āđāļ่āļāļģāđāļ็āļāļāļāļāļŠāļāļēāļāļี่āđāļāļāļี้ āđāļ็āļāļāļāđāļ§้āđāļāļ่āļēāđāļĨāļ°āļิāļ āļāļĨ่āļāļĒāļĄัāļāļāļāļāļĄāļēāļ้āļē āđ āđāļĨāļ°āļāļģāđāļŦ้āđāļĄ่āļ้āļģāđāļāļี่āļĨุ่āļĄāđāļŦāļĨāļ่āļāđāļāļāļĨāļāļāļĪāļูāđāļĨ้āļ āđāļĄื่āļāļุāļāļĒืāļāļี่āđāļĄ่āđāļิ๋āļāđāļĨāļ°āļĄāļāļāļ้āļģāđāļŠāđāļŦāļĨāļĨāļāļĄāļēāļāļēāļĄāļั้āļāļัāļāđāļāļāļāļāļ ูāđāļāļēāđāļāđāļืāļāļāļุāļĄāļ āļēāļัāļāļ์ āļุāļāļāļģāļĨัāļāļĄāļāļāļĢāļ°āļāļāļั้āļāļāļģāļāļēāļ āļ่āļēāļี่āļี่āļืāļāļ่āļēāļāļĨัāļāđāļāļāļŠāļĄāđāļĨāļ°āļ่āļēāļิāļāļัāļāđāļ็āļāļĨัāļāļĐāļāļ°āļāļāļāļ āļēāļāđāļŦāļืāļāļāļāļāļĨ่āļēāļ āļิāļāđāļāļāđāļĄ้āļŠัāļāđāļāļāļĢāļ°āļ§ัāļิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์ āđāļ่ āđāļĨāļ°āļŠีāļŠัāļāļāļāļāļĪāļูāđāļĨ้āļāļี่āđāļāļĨี่āļĒāļāđāļิāļāđāļāļēāđāļŦāļĨ่āļēāļี้āđāļ็āļāļŠีāļāļāļāđāļĨāļ°āļŠีāļ้āļģāļāļēāļĨāđāļāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāđāļืāļāļāļĄāļāļĢāļēāļāļĄāļึāļāļĄีāļāļēāļāļĄ
Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com
āđāļĄ่āđāļิ๋āļ: āļ้āļģāļāļāļั้āļāļัāļāđāļ
āļŠāļāļēāļāļี่āļี่āļĄีāļื่āļāđāļŠีāļĒāļāļี่āļŠุāļāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāļืāļāļ้āļģāļāļāđāļĄ่āđāļิ๋āļ āļื่āļāļāļāļāļĄัāļāđāļāļāļืāļāļāļāđāļĢีāļĒāļāđāļĨ็āļ āđ āđāļāļ āļēāļĐāļēāļิ่āļāđāļŦāļืāļ āļāļģāļ§่āļē "āđāļิ๋āļ" āļูāļāļāļิāļāļēāļĒāđāļāļ้āļāļĄูāļĨāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāļ§่āļēāļŦāļĄāļēāļĒāļึāļāļั้āļāļāļāļāļัāļāđāļ āđāļĨāļ°āļั่āļāļืāļāļĢูāļāļĢ่āļēāļāļāļāļāļ้āļģāļāļāļāļāļี āđāļāļāļี่āļāļ°āđāļ็āļāļāļēāļĢāļิ่āļāļĨāļāļāļĢั้āļāđāļีāļĒāļ§āļāļĒ่āļēāļāļ่āļēāļื่āļāļāļē āđāļĄ่āđāļิ๋āļāđāļŦāļĨāļĨāļāļ ูāđāļāļēāđāļ็āļāļั้āļ āđ āđāļ็āļāļั้āļāļāļēāļĄāļāļģāļāļĢāļĢāļĒāļēāļĒāļี่āđāļ้āļัāļāļั่āļ§āđāļ āļāļāļāļัāļ§āļĢāļēāļ§āļŠāļāļāļĢ้āļāļĒāđāļĄāļāļĢāļāļēāļāļั้āļāđāļĢāļāļึāļāļั้āļāļี่āđāļ็āļ āļ้āļģāđāļ่āļĨāļāļāļēāļāļŦิ้āļāļŦāļึ่āļāđāļāļีāļāļŦิ้āļāļŦāļึ่āļ āļĢāļ§āļĄāļัāļ§āđāļ็āļāđāļ่āļāļ้āļģāđāļŠāļี่āđāļิāļāļāļāļāđāļ่āļĨāļ°āļั้āļāļ่āļāļāđāļŦāļĨāļ่āļāđāļ āđāļ่āļāļāļēāļāđāļŦ่āļāđāļŦāļĄāļēāļ°āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļēāļĢāļĨāļāđāļĨ่āļāļ้āļģāđāļĄื่āļāļŠāļ āļēāļāđāļŦāļĄāļēāļ°āļŠāļĄ āļึ่āļāđāļāļ่āļēāļĒāļĪāļูāļĢ้āļāļāļี่āļ§ัāļāļิ้āļāđāļĄ่āđāļ่āļĢāļēāļĒāļĨāļ°āđāļีāļĒāļāđāļĨ็āļāļ้āļāļĒāđāļĨāļĒ
āļัāļāļี่āļāļĢิāļāļĄีāļ้āļģāļāļāļŠāļāļāđāļŦ่āļāļี่āļ้āļāļāđāļĒāļāđāļŦ้āļāļāļ āđāļĄ่āđāļิ๋āļāļŦāļĨāļ§āļāļืāļāļ้āļģāļāļāļŦāļĨัāļ āđāļิāļāļāļēāļāļŠāļģāļัāļāļāļēāļāļุāļāļĒāļēāļāļĢāļēāļ§āļŦāļึ่āļāļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢ āļŠ่āļ§āļāđāļĄ่āđāļิ๋āļāļ้āļāļĒāļāļĒู่āđāļāļĨāļāļāļāđāļ āļĢāļēāļ§āļŠāļāļāļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢāļāļēāļāļŠāļģāļัāļāļāļēāļāļāļēāļĄāļ้āļāļĄูāļĨāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļāļ āļĨāļģāļāļēāļĢāļั้āļāļŠāļāļāļŠāļēāļĒāđāļŦāļĨāļĨāļāđāļāļāļĢāļĢāļāļāđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāļี่āļŠāļāđāļิ๋āļāđāļāļāļģāđāļ āļāļ§ัāļāļิ้āļāđāļāļี่āļŠุāļ āļึ่āļāđāļ็āļāđāļŦāļุāļāļĨāļี่āļāļāļāļ§āļēāļĄāļี้āļืāļāļ§่āļēāļ้āļģāļāļāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāđāļ็āļāđāļĢื่āļāļāđāļีāļĒāļ§āļัāļ āđāļŠ้āļāļāļēāļāļีāļāļ่āļ§āļĒāđāļŦ้āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāđāļ่āļึ้āļāđāļāļ้āļēāļ āđ āļั้āļāļ้āļģāļāļāļāļāļāđāļĄ่āđāļิ๋āļāļŦāļĨāļ§āļ āđāļĨāļ°āļāļģāļ§่āļē "āļีāļ" āļั้āļāļāļ§āļĢāđāļ้āļēāđāļāļāļēāļĄāļัāļ§āļัāļāļĐāļĢ āļāļēāļāļŦāļ§ัāļāļั้āļāļัāļāđāļ āļāļēāļāļĨāļēāļ āđāļĨāļ°āļŦิāļāđāļีāļĒāļ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļēāļāđāļิāļāļĢāļēāļ āļŠāļ§āļĄāļĢāļāļāđāļ้āļēāļี่āļĒึāļāđāļāļēāļ° āđāļĨāļ°āđāļāļĒāļēāļĄāļāļāļāļāļŦāļัāļ āļāļāđāļื่āļāļāļģāđāļāļ°āļāļģāļāļāļāđāļ้āļēāļŦāļ้āļēāļี่āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļēāļĢāļēāļāđāļิāļāļāļēāļāļāļāļāļุāļāļุāļāļāļĢั้āļ āļ้āļģāļāļāđāļāđāļิāļāđāļāļēāļ āļēāļāđāļŦāļืāļāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļāđāļิ่āļĄāļĢāļ°āļัāļāļāļĒ่āļēāļāļĢāļ§āļāđāļĢ็āļ§āļāļēāļāļāļāļ้āļāļ้āļģāļี่āļุāļāđāļĄ่āđāļāļĒāđāļŦ็āļāļĄัāļāļāļāļĨāļāļĄāļēāđāļĨāļĒ
āđāļ่āļāđāļีāļĒāļ§āļัāļāļ้āļģāļāļāđāļืāļāļāļุāļāđāļŦ่āļāđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āđāļĄ่āđāļิ๋āļāđāļāļĨี่āļĒāļāļĨัāļāļĐāļāļ°āđāļāļāļēāļĄāļāļิāļิāļ āļĄัāļāđāļŦāļĨāļāļĨāļāļāļั้āļāļี āļ้āļāļĄูāļĨāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāļัāļāđāļāļāđāļāđāļĢื่āļāļāļั้āļ āđāļ่āļāļĨāļāļāļั้āļāļีāđāļĄ่āđāļ้āļŦāļĄāļēāļĒāļāļ§āļēāļĄāļ§่āļēāđāļŦāļĄืāļāļāļัāļ āļŦāļĨัāļāļĪāļูāļāļ āļั้āļāđāļ่āļĢāļēāļ§āđāļืāļāļāļุāļĨāļēāļāļĄāđāļ้āļēāļŠู่āļĪāļูāļŦāļāļēāļ§ āļั้āļāļ้āļģāļāļāđāļŦāļĨāđāļ็āļĄāđāļĨāļ°āđāļ่āļāļ้āļģāļāļĒู่āđāļāļŠāļ āļēāļāļี่āļีāļี่āļŠุāļ āļāļāļึāļāļāļĨāļēāļĒāļĪāļูāļĢ้āļāļ āļŠāļēāļĒāļ้āļģāļāļ°āļāļēāļāļĨāļāđāļ็āļāļāļ°āđāļĢāļี่āļ่āļāļāđāļĒāļāđāļĨāļ°āđāļāļĨ้āļิāļāļāļ§่āļē āļĒัāļāļŠāļ§āļĒ āļĒัāļāļุ้āļĄāļ่āļēāļāļēāļĢāđāļิāļ āđāļ่āđāļ็āļāļ āļēāļāļ่āļēāļĒāļี่āļ่āļēāļāļāļāļāđāļ āđāļāđāļāļĒāļĢู้āļ§่āļēāļุāļāļāļģāļĨัāļāđāļĒืāļāļāđāļ§āļāļĢ์āļัāļāđāļŦāļ āđāļĨ้āļ§āļั้āļāļŠāļāļāđāļ§āļāļĢ์āļัāļāļāļ°āđāļĄ่āļāļģāđāļŦ้āļุāļāļิāļāļŦāļ§ัāļ
āđāļŠāļēāļŦิāļ: āļĨāļēāļĒāļĄืāļāđāļ่āļēāđāļ่āļāļāļāļ ูāđāļāļēāđāļ
āļāļ§āļēāļĄāļāļĢāļ°āļŦāļĨāļēāļāđāļāļāļāļāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļŦāļĨāļēāļĒāļāļ āđāļĄ่āđāļ่āļ้āļģāđāļĨāļĒ āļāļĢāļ°āļāļēāļĒāļัāļ§āļāļĒู่āđāļāļ่āļēāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāļืāļāļāļĨุ่āļĄāđāļŠāļēāļŦิāļāļŠีāđāļ้āļĄāļŦāļĨāļēāļĒāđāļŦāļĨี่āļĒāļĄ āļĄัāļāđāļĨāļ°āļĨāļēāļāļāļāļāđāļŠāļēāļŦāļĨāļēāļĒāđāļŦāļĨี่āļĒāļĄāļāļāļēāļāđāļŦāļ่ āļāļāļāđāļĨāļ°āļĒืāļāļāļĒู่āļĢāļēāļ§āļัāļāļ้āļāļāļิāļāļ่āļāļŠāļĢ้āļēāļāļี่āļูāļāļิ้āļāđāļ§้āļāļāļāļĒัāļāļĐ์ āļŠิ่āļāđāļŦāļĨ่āļēāļี้āļืāļāļŦิāļāđāļŠāļē āđāļิāļāļึ้āļāđāļĄื่āļāļĨāļēāļ§āļēāļŦāļĨāļāļĄāđāļŦāļĨāļ§āļŦāļāļēāđāļĒ็āļāļัāļ§āđāļĨāļ°āļŦāļāļัāļ§āđāļĄื่āļāļāļēāļāļĄāļēāđāļĨ้āļ§ āđāļāļāļāļāļ°āļŦāļāļัāļ§āđāļ็āļāđāļŠāļēāļี่āļŠāļĄ่āļģāđāļŠāļĄāļ āļĄัāļāđāļ็āļāļŦāļāđāļŦāļĨี่āļĒāļĄ āļ āļēāļāđāļŦāļืāļāļāļāļāđāļāļĒāđāļāļāļēāļāļื้āļāļี่āļืāļāļิāļāđāļāļāļ ูāđāļāļēāđāļāđāļ่āļē āđāļĨāļ°āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāļāļุāļĢัāļāļĐ์āļิ้āļāļŠ่āļ§āļāļāļāļāļāļีāļāļัāļāļĨึāļāļึ้āļāļั้āļāđāļ§้āđāļ้āļāļĒ่āļēāļāļ่āļēāļĒāļ āļēāļāļŠāļ§āļĒāđāļ็āļāļิāđāļĻāļĐ

āđāļŠāļēāļŦิāļāļŦāļĨāļēāļĒāđāļŦāļĨี่āļĒāļĄāđāļāļ่āļēāļี่āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒ āļ āļēāļāđāļāļĒ LannaPhoto, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
āļĒืāļāļāļĒู่āļ่āļēāļĄāļāļĨāļēāļāļāļ§āļāļĄัāļāđāļĨ้āļ§āļāļāļēāļāļāļ°āđāļĨ่āļāļāļĨāļัāļāļุāļ āđāļŠāļēāļāļēāļāļ้āļāļĒืāļāļāļĢāļāđāļ็āļāđāļāļ§āđāļ่āļ āļĢāļēāļ§āļัāļāļ่āļēāļี่āļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāļŦิāļāļึ่āļāđāļĄ่āđāļāļĒāđāļ็āļāļ้āļāđāļĄ้āļĄāļēāļ่āļāļ āļāļēāļāļ้āļāļĨ้āļĄāļĨāļāđāļĨāļ°āļāļāļāđāļ็āļāļāļāļ āļāļĨāļēāļĒāļี่āļูāđāļŦāļĄืāļāļāļูāļāļัāļāļŦัāļāđāļ้āļēāļŦāļēāļ้āļāļāļ้āļē āđāļāđāļĄ้āļĢ่āļ§āļāļĢāļ§āļĄāļัāļ§āļāļĒู่āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļ§āļāļĄัāļ āđāļāđāļŠāļāļāļĨāļēāļāļ§ัāļ āļāļ§āļāļĄัāļāļ่āļēāļāđāļ้āđāļ็āļāļāļĢāļีāļ§ิāļāļĒāļē āđāļāļĒāļēāļĄāļāļĨāļāļ่āļģ āđāļĄื่āļāļูāļāđāļŠāļāļāļāļุ่āļāļัāļāļัāļāļŠีāļ้āļģāđāļิāļāļāļāļāļŦัāļ§āļ่āļģ āļāļĒ่āļēāļāļี่āļ่āļēāļāļ āļēāļāļ้āļāļāļิ่āļāļāļāļāļ่āļēāļĒ āļāļ§āļāļĄัāļāļ่āļēāļāđāļ้āđāļ็āļāļāļēāļāļāļĢัāļāļŦัāļāļัāļ āđāļĨāļ°āļ้āļāļāđāļ้āļāļ§āļēāļĄāļāļĒāļēāļĒāļēāļĄāļāļĒ่āļēāļāļĢู้āļัāļ§āļึāļāļāļ°āļāļģāđāļ้āļ§่āļēāđāļĄ่āļĄีāļĄืāļāļĄāļุāļĐāļĒ์āđāļāļŠāļĢ้āļēāļāļŠāļāļēāļāļี่āđāļŦ่āļāļี้ āđāļāļĢ่āļĄีāļิāļŠัāļĒāļŠāļĢ้āļēāļāļāļ§āļēāļĄāļŠัāļāļŠāļāđāļāļāļี้ āļี่āđāļāļ°āđāļĄืāļāļāļี āļึ่āļāđāļĢāļēāđāļีāļĒāļāļึāļāđāļāļāļāļāļ§āļēāļĄāļ่āļāļ āļāļēāļĢāļัāļāđāļāļēāļ°āļŠāļĢ้āļēāļāđāļĄืāļāļāļีāļāļēāļāļิāļ āļี่āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒ āļĨāļēāļ§āļēāļี่āđāļĒ็āļāļัāļ§āļŠāļĢ้āļēāļāđāļĄืāļāļāļŦิāļ āļัāļāļŦāļ§ัāļāļี้ āđāļี่āļĒāļ§āļāļēāļāļāļĒ่āļēāļāđāļีāļĒāļ āđ āđāļāļ ูāļĄิāļāļĢāļ°āđāļāļĻāļี่āļูāđāļŦāļĄืāļāļāđāļāļĒāļĄีāđāļāļĢāļāļēāļĻัāļĒāļāļĒู่āđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļāđāļĄื่āļāļāļēāļāđāļŠāļāļāļēāļāļĄāļēāđāļĨ้āļ§

āđāļŠāļēāļŦิāļāļี่āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāđāļāđāļŠāļāļĒāļēāļĄāļāļĨāļāļ่āļģ āļ āļēāļāđāļāļĒ LannaPhoto, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
āļŦāļĄāļēāļĒāđāļŦāļุāđāļิāļāļāļิāļัāļิāļŠāļģāļŦāļĢัāļāđāļŠāļēāļŦิāļāđāļŦāļĄืāļāļāļัāļāļāļāļāđāļāļĢāļēāļ°āļāļēāļāđāļĨāļ°āļāļāđāļāļāđāļĄ่āđāļ้āļุāļāļāļĒ่āļēāļ āļĄāļāļ āļ่āļēāļĒāļ āļēāļ āđāļิāļāļāļāđāļŠ้āļāļāļēāļ āđāļĨāļ°āļิ้āļāļŦิāļāļุāļāļ้āļāļāđāļ§้āļāļĢāļāļี่āļี่āļ ูāđāļāļēāđāļāļ§āļēāļāļĄัāļāđāļ§้āļāļāļี āļāļĒ่āļēāļีāļāļึ้āļāđāļāļāļāļāļĨุ่āļĄāļŦิāļ āļŦิāļāļŠีāđāļ้āļĄ āđāļāđāļĄ้āļĢ่āļ§āļ āđāļĨāļ°āļāļēāļāļĨāļēāļāđāļ็āļāļŠ่āļ§āļāļāļŠāļĄāļี่āđāļĄ่āļีāđāļ้āđāļ้āļē āđāļĨāļ°āļāļĒ่āļēāļูāļāļĨ่āļāđāļŦ้āļŦāļĒิāļāļิ้āļāđāļĨ็āļ āđ āļāļĨัāļāļ้āļēāļ āļĨāļēāļāđāļŠāļēāļŦิāļāļี่āđāļ้āđāļ§āļĨāļēāļāļēāļāļāļĢāļีāļ§ิāļāļĒāļēāđāļāļāļēāļĢāđāļĒ็āļāļัāļ§ āļŠāļĄāļāļ§āļĢāļูāļāļิ้āļāđāļ§้āļāļĒ่āļēāļāļŠāļĄāļูāļĢāļ์āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļ§āļāļāļēāļู่āļ่āļāđāļ
āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄ: āļāļāļāļŠāļēāļĒāļŦāļĨัāļāļāļēāļāļ้āļģāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ
āļุāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāđāļāļĒāļĄีāđāļĄ่āļ้āļģāļี่āļāļิāļāļēāļĒāļĄัāļ āđāļĨāļ°āļāļāļāđāļāļĢ่āļืāļāđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄ āļāļģāđāļิāļāđāļāļ ูāđāļāļēāļāļēāļāđāļŦāļืāļāđāļĨāļ°āđāļŦāļĨāļĨāļāđāļ้āļ่āļēāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļĢ่ āļ่āļēāļāļāļģāđāļ āļāļĨāļāļ āļ่āļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļ āđāļŦāļĨāļ่āļāđāļāļ่āļēāļāļิāļāđāļāļāļ§ัāļāļิ้āļāļี่āļึ่āļāļĨāļģāļāļēāļĢāđāļĄ่āđāļิ๋āļāļĄāļēāļāļĢāļĢāļāļāļัāļāļĄัāļ āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāđāļŦāļĨāļ่āļāđāļāļāļēāļāđāļ้āļ่āļēāļāļŠุāđāļāļัāļĒ āđāļĨāļ°āđāļāļี่āļŠุāļāļāļĢāļĢāļāļāļัāļāļĢāļ°āļāļāđāļĄ่āļ้āļģāļ่āļēāļ āļāļĨāļēāļĒāđāļ็āļāļŠ่āļ§āļāļŦāļึ่āļāļāļāļāļĨุ่āļĄāļ้āļģāđāļ้āļēāļāļĢāļ°āļĒāļēāļัāļāļĒิ่āļāđāļŦāļ่āļี่āļĢāļ°āļāļēāļĒāļĨāļāļŠู่āļāļĢุāļāđāļāļāļŊ āđāļĨāļ°āļāļ°āđāļĨ āđāļ่āđāļāđāļāļĢ่ āļĄัāļāđāļĄ่āđāļ่āļŠิ่āļāļāļēāļĄāļāļĢāļĢāļĄāļāļāđāļāļāļี่āļĨุ่āļĄāļ้āļģ āļĄัāļāļืāļāļ้āļģāđāļāļุ่āļāļāļē āđāļŦāļุāļāļĨāļี่āđāļĄืāļāļāļั้āļāļāļĒู่āļāļĢāļāļี่āļĄัāļāļั้āļāļāļĒู่ āđāļĨāļ°āļāļēāļāļŦāļĨัāļāļāļāļāļีāļ§ิāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļē āļŠāļ°āļāļēāļāđāļāļĒāļēāļĄāđāļĒ็āļ āļāļĨิ่āļāđāļีāļĒāļ§āļ้āļ§āļĒāļāļĨ้āļ§āļĒāđāļĨāļ°āđāļ่ āđāļĨāļ°āđāļāļĪāļูāļāļ āđāļĄ่āļ้āļģāļŠีāļ้āļģāļāļēāļĨāļāļ§้āļēāļāđāļŦāļ่āļี่āđāļŦāļĨāļāļĒ่āļēāļāļĄีāļุāļāļŦāļĄāļēāļĒ āļึ่āļāđāļืāļāļāļุāļāļāļāļ§่āļēāļāļģāđāļĄāļ้āļēāļāļี่āļี่āļึāļāđāļāļēāļĢāļāļ้āļģāļŠูāļāļĄāļēāđāļŠāļĄāļ

āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāđāļāļāļģāđāļ āļāļĨāļāļ āđāļāļĢ่ āđāļāļĪāļูāđāļีāļĒāļ§ āļ āļēāļāđāļāļĒ Wutkh, CC0, via Wikimedia Commons
āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļ āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāđāļŦāļĄāļēāļ°āļี่āļāļ°āļāļāđāļ็āļāļิ้āļ āđ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļ°āđāļĨ่āļāļēāļĄāđāļāļāļēāļāļ°āļŠāļāļēāļāļี่āđāļีāļĒāļ§ āđāļŦ็āļāļĄัāļāļāļēāļāļŠāļ°āļāļēāļāđāļāđāļĄืāļāļāđāļāļĒāļēāļĄāđāļ้āļēāļāļĢู่ āđāļĄื่āļāļĄัāļāđāļŦāļĨāļāļĒ่āļēāļāļŠāļāļāđāļĨāļ°āļŠāļ°āļ้āļāļāđāļŠāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļĨิ่āļāđāļีāļĒāļ§ āđāļŦ็āļāļĄัāļāļีāļāļāļĢั้āļāļี่āļĨāļāļ āđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāļāļēāļāļāļ°āļ§ัāļāļāļāđāļีāļĒāļāđāļŦāļืāļāļāļāļāđāļāļĢ่āļี่āļĄีāļ§ัāļāđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āđāļāļีāļŠิ่āļāļāļāļāļāļāļัāļ§āđāļāļ āļี่āļึ่āļāđāļĄ่āļ้āļģāđāļĨื่āļāļāļ่āļēāļāļีāļ§ิāļāļāļĢāļ°āļāļģāļ§ัāļāļāļāļāļ āļēāļāđāļŦāļืāļ āđāļĨāļ°āļāļāđāļ้āļēāđāļ āđāļĄื่āļāļุāļāļĒืāļāļี่āđāļĄ่āđāļิ๋āļ āļ§่āļēāļ้āļģāđāļŠāļี่āđāļ่āļĨāļāļĄāļēāļāļēāļĄāļ้āļģāļāļāļั้āļāļัāļāđāļāļāļģāļĨัāļāđāļิāļāļāļēāļāđāļāđāļ็āļāđāļĄ่āļ้āļģāļāļ§้āļēāļāļŠāļēāļĒāļี้ āļ้āļģāļāļēāļāļ ูāđāļāļēāđāļāļ่āļ§āļāđāļĢāļāļāļāļāļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāļี่āļŠิ้āļāļŠุāļāđāļāļ่āļēāļ§āđāļāļĒ āđāļŦāļĨ่āļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļ§āđāļĄ่āļ้āļģāļี่āļĄีāļื่āļāđāļŠีāļĒāļāļีāļāđāļŦ่āļāļāļāļāđāļāļĢ่ āđāļ่āļāđāļŠืāļāđāļ้āļāđāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļĄ่āļĒāļĄāļāļēāļāđāļŦāļืāļ āļืāļāđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāđāļāļีāļāļāļēāļĢāļĄāļ์āļŦāļึ่āļ āđāļ็āļĄāđāļāļ้āļ§āļĒāļŦิāļāđāļĨāļ°āđāļ่āļ āđāļĨāļ°āļāļāļāļ§āļēāļĄāđāļāļāļāļēāļāļāļāļāļāļāļĨ็āļāļāļี้āļāļ°āđāļŦ้āđāļĄ่āļĒāļĄāđāļ้āļĢัāļāļāļēāļĢāļāļĨ่āļēāļ§āļึāļāļāļĒ่āļēāļāđāļ็āļĄāļี่āļāļĒ่āļēāļāļี่āļĄัāļāļŠāļĄāļāļ§āļĢāđāļ้āļĢัāļ
āļāļģāļāļģāđāļ็āļāđāļĢื่āļāļāļĪāļูāļāļēāļĨāđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāļāļĨāļāļāļ ัāļĒ āđāļāļĢāļēāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāļืāļāđāļĄ่āļ้āļģāļี่āđāļ้āļāļēāļāļāļĢิāļāđāļĨāļ°āļĄีāļāļēāļĢāļĄāļ์āđāļāļāļĄāļĢāļŠุāļĄ āđāļāļĪāļูāļāļāļĄัāļāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļāđāļิ่āļĄāļĢāļ°āļัāļāļāļĒ่āļēāļāļĢāļ§āļāđāļĢ็āļ§āđāļĨāļ°āļ่āļ§āļĄāļื้āļāļี่āļĨุ่āļĄ āļāļĒ่āļēāļāļี่āđāļĄ่āļ้āļģāđāļāļŦุāļāđāļāļēāļี่āļĨ้āļāļĄāļ้āļ§āļĒāļ ูāđāļāļēāļāļģ āļ่āļēāļ§āļ้āļāļāļิ่āļāđāļāļีāļี่āļāļāļĄāļēāļāļĄัāļāļĄีāđāļĢื่āļāļāļ้āļģāļ่āļ§āļĄāđāļāļĢ่āđāļ็āļāļāļĢāļ°āļāļģ āđāļĨāļ°āļู้āļĄāļēāđāļĒืāļāļāļāļ§āļĢāļāļิāļัāļิāļ่āļāļ้āļģāļŠีāļ้āļģāļāļēāļĨāļี่āđāļŦāļĨāđāļĢ็āļ§āđāļĨāļ°āļāļģāļĨัāļāđāļิ่āļĄāļĢāļ°āļัāļāļ้āļ§āļĒāļāļ§āļēāļĄāđāļāļēāļĢāļāļāļĒ่āļēāļāļŠāļĄāļูāļĢāļ์ āđāļĄ่āļĨāļāđāļĨ่āļāļ้āļģ āđāļĄ่āļĨุāļĒāļĨāļģāļāļēāļĢāļี่āļāļ§āļĄāļี่āļ้āļģāļāļ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āđāļ้āđāļีāļĒāļāļัāļāđāļŠ้āļāļāļēāļāļี่āļิāļ āđāļāļāļēāļāļāļĨัāļāļัāļ āđāļāļĪāļูāļŦāļāļēāļ§āđāļĨāļ°āļĪāļูāļĢ้āļāļ āđāļĄ่āļ้āļģāļืāļāđāļื่āļāļāļัāļāļ่āļāļāđāļĒāļāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āļāļĨิ่āļāļāļāļāļĄัāļāļืāļāļŦāļึ่āļāđāļāļŠāļāļēāļāļี่āļี่āļ่āļēāļāļĒู่āļี่āļŠุāļāđāļāđāļāļĢ่āļŠāļģāļŦāļĢัāļāļāļēāļĢāđāļ้āļēāļูāļ§ัāļāļāļāļĨāļ
āļāļ§āļĢāđāļāđāļĄื่āļāđāļāđāļĨāļ°āđāļิāļāļāļēāļāļāļĒ่āļēāļāđāļĢ
āļัāļ§āđāļĨืāļāļāļี่āļāļĢāļāđāļāļāļĢāļāļĄāļēāļāļāļāđāļĢāļēāļŠāļģāļŦāļĢัāļāđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāļืāļāļĪāļูāļŦāļāļēāļ§ āļĢāļēāļ§āđāļืāļāļāļāļĪāļĻāļิāļāļēāļĒāļāļึāļāļุāļĄāļ āļēāļัāļāļ์ āđāļĨāļ°āļ āļēāļĒāđāļāļั้āļ āļืāļāļŠัāļāļāļēāļŦ์āļŦāļĨัāļāļāļāļี่āļ้āļģāļāļāļĒัāļāđāļŦāļĨāļี āļ้āļģāđāļ็āļĄ āļุāļāļŦāļ ูāļĄิāđāļ็āļāļĄิāļāļĢ āđāļŠāļāđāļŠāđāļāļ่āļē āđāļĨāļ°āđāļŠāļēāļŦิāļāļ่āļēāļื่āļāļāļēāļี่āļŠุāļāđāļāđāļŠāļāļāļēāļิāļāļĒ์āļ่āļģ āļĪāļูāļāļāđāļŦ้āļ้āļģāļāļāļี่āđāļ็āļĄāļี่āļŠุāļāđāļĨāļ°āļ่āļēāļี่āđāļีāļĒāļ§āļี่āļŠุāļ āļāļāđāļāļĒāļ้āļ§āļĒāđāļŠ้āļāļāļēāļāļี่āđāļ็āļāđāļāļĨāļ āļāļēāļāđāļāļāļāļŦāļ้āļēāļŦāļĨัāļāļāļ āļึ่āļāđāļ็āļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļŦāļุāļĄāļēāļāļĢāļāļēāļāļāļāļāļ่āļēāļ āļēāļāđāļŦāļืāļ āđāļĄ่āđāļ่āđāļĢื่āļāļāļŠāļĒāļāļ āđāļĨāļ°āļāļ§āļēāļĄāđāļ็āļāđāļāđāļ้āļāļĢิāļāļี่āđāļŠ้āļāļāļēāļāļŦāļĢืāļāļั้āļāļ้āļģāļāļāļāļ°āļูāļāļิāļāļŦāļĨัāļāļāļēāļāļēāļĻāđāļāļĢāļāļĢāļ§āļāļŦāļัāļ āļĪāļูāļĢ้āļāļāđāļŦāļĄāļēāļ°āļัāļāļāļēāļĢāđāļĢิ่āļĄāđāļ้āļēāđāļĨāļ°āļัāļāđāļĨ่āļāļ้āļģ āđāļāļāļāļāđāļิāļ āđāļิāļāļ้āļģāļāļāđāļāļāļāļāđāļ้āļē āđāļĨāļ°āđāļāļāļĒู่āđāļāļี่āļĢ่āļĄāļāļĢ้āļāļĄāļāļēāļŦāļēāļĢāđāļี่āļĒāļāļ่āļāļāđāļี่āļĒāļāļ§ัāļ
āļāļēāļĢāđāļิāļāļāļēāļāđāļāļี่āļั่āļāļืāļāļāļēāļĢāļัāļāļĢāļ āđāļĨāļ°āļāļ§āļĢāļ§āļēāļāđāļāļāđāļāļāļēāļāļ°āļāļēāļĢāļัāļāļĢāļ āļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļĢ่ āļุāļāļĒāļēāļāđāļāļึāļāđāļāļĒāļĄุ่āļāļĨāļāđāļ้āļ่āļēāļāļิāļāđāļāļāļāļģāđāļ āļāļĨāļāļāđāļĨāļ°āļāļēāļĄāļāļēāļāļŦāļĨāļ§āļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ 1023 āđāļื่āļāļĄāļัāļāđāļāļ§āļāļēāļāļŦāļĨāļ§āļāļŦāļĄāļēāļĒāđāļĨāļ 11 āđāļāļĨ้āđāļĄ่āļāļģ āļ้āļāļĄูāļĨāļĢāļ°āļัāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļĢāļ°āļุāļāļēāļāđāļ้āļēāļุāļāļĒāļēāļāđāļ§้āļĢāļēāļ§āļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢāļี่āđāļ็āļāļŠิāļāļŠี่ āđāļāļĒāļĄีāļĢāļ°āļĒāļ°āļĢāļēāļ§āļŦāļึ่āļāļิāđāļĨāđāļĄāļāļĢāļāļēāļāļāļēāļāļŦāļĨāļ§āļāļึāļāļŠāļģāļัāļāļāļēāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļĨāļ°āļุāļāđāļĢิ่āļĄāđāļŠ้āļāļāļēāļāđāļĄ่āđāļิ๋āļ āļูāļāļ่āļēāļĒ āđ āļืāļ āđāļื่āļāđāļ§āļĨāļēāļŠāļāļēāļĒ āđ āļŦāļึ่āļāļั่āļ§āđāļĄāļāļŦāļĢืāļāļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļ āļึ้āļāļāļĒู่āļัāļāļāļēāļŦāļāļ°āđāļĨāļ°āļุāļāđāļ§āļ°āļāļāļāļุāļ āđāļŦāļĄāļēāļāļāļัāļāļ้āļāļāļิ่āļāļŦāļĢืāļāļŠāļāļāđāļāļ§āļŠāļģāļŦāļĢัāļāđāļี่āļĒāļ§āđāļāļāļĨัāļāļŦāļēāļāļุāļāđāļĄ่āļĄีāļĢāļāļāļāļāļัāļ§āđāļāļ āđāļāļĒāļāļāļĨāļāļĢāļēāļāļēāđāļĨāļ°āđāļ§āļĨāļēāļĢāļāļāļāļĒāļ่āļāļāļāļāļāđāļิāļāļāļēāļ āļāļĒ่āļēāļāļี่āļāļģāđāļŠāļĄāļāđāļāđāļāļĢ่ āđāļĨāļ°āļāļĒ่āļēāļŦāļ§ัāļāļึ่āļāļāļāļŠ่āļāļŠāļēāļāļēāļĢāļāļ°āđāļŦ้āļāļēāļุāļāđāļāļึāļāļāļĢāļ°āļู āļ่āļēāđāļ้āļēāđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļัāļāļāļēāļĢāđāļ§āļĨāļēāđāļิāļāļāļāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļ็āļāđāļāļāļēāļĄāļĢāļ°āļāļāļāļĢāļĄāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļĨāļ°āļāļēāļāđāļāļĨี่āļĒāļāđāļāļĨāļāđāļ้ āļāļāļāļāļัāļāļĢāļĒ่āļāļĒāđāļ āļāļĢāļ§āļāļŠāļāļāļ้āļāļĄูāļĨāļี่āļิāļāđāļ§้āļี่āļŠāļģāļัāļāļāļēāļāđāļĄื่āļāđāļāļึāļ āđāļĨāļ°āļāļิāļัāļิāļ่āļāļ่āļēāļāļĢāļĢāļĄāđāļีāļĒāļĄāļŦāļĢืāļāđāļ§āļĨāļēāđāļ āđ āļี่āļ้āļēāļāđāļāļู่āļĄืāļāđāļĨ่āļĄāđāļ āļĢāļ§āļĄāļึāļāđāļĨ่āļĄāļี้ āđāļāļāļēāļāļ°āđāļāļ§āļāļēāļāļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļģāļŠัāļāļāļē āļุāļāļĒāļēāļāļĄีāļŠิ่āļāļāļģāļāļ§āļĒāļāļ§āļēāļĄāļŠāļ°āļāļ§āļāļื้āļāļāļēāļ āđāļŠ้āļāļāļēāļāđāļิāļāđāļ้āļēāđāļāļĒัāļāļ้āļģāļāļ āļี่āļัāļāļāļāļāļāļēāļāļĢāļēāļāļāļēāļĢ āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļั้āļāđāļāļĄāļ์āļูāļāļĢāļ°āļุāļāļĒู่āđāļāļŠิ่āļāļี่āļุāļāļĒāļēāļāļัāļāđāļŦ้ āđāļ่āļāļāļุāļāļ้āļģāđāļĨāļ°āļāļāļĄāļāļēāļāđāļāđāļĄืāļāļāļŦāļĢืāļāđāļāļ§ัāļāļิ้āļ āđāļāļāļี่āļāļ°āļāļēāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļ§āļĢ้āļēāļāļ้āļēāļี่āļุāļāđāļĢิ่āļĄāđāļŠ้āļāļāļēāļ
āļāļģāđāļŦ้āļāļēāļāđāļ้āđāļ็āļāļŦāļึ่āļāļ§ัāļāđāļ็āļĄ
āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāđāļŦ้āļĢāļēāļāļ§ัāļĨāđāļĄื่āļāļĄัāļāđāļ็āļāļāļēāļāļŦāļĨัāļāļāļāļāļ§ัāļ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļŠิ่āļāļี่āļูāļāļĒัāļāđāļ้āļēāļĄāļēāđāļิ่āļĄ āļ§ัāļāļี่āļีāļāļēāļāđāļ้āļāļēāļāļัāļ§āđāļĄืāļāļāđāļāļĢ่āļ§ิ่āļāđāļāļāļี้ āļāļāļāđāļิāļāļāļēāļāļŦāļĨัāļāļāļēāļŦāļēāļĢāđāļ้āļēāđāļ่āđāļ้āļē āļัāļāļĨāļāđāļ้āļāļāļ°āļี่āļŦุāļāđāļāļēāļĒัāļāđāļĒ็āļ āđāļิāļāđāļĄ่āđāļิ๋āļāļŦāļĨāļ§āļāđāļāļāļāļāđāļ้āļēāđāļĨāļ°āļีāļāļ้āļēāļ āđ āļั้āļāļ้āļģāļāļāļāļāļ°āļี่āļāļēāđāļĨāļ°āđāļŠāļāļāļāļāļุāļāļĒัāļāļŠāļ āđāļ§āļ°āđāļŠāļēāļŦิāļ āđāļĨāļ°āļิāļāļāļēāļŦāļēāļĢāđāļี่āļĒāļāļāļĒ่āļēāļāļ้āļē āđ āļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāļāļēāļāļāļĨัāļāļึ้āļāđāļŦāļืāļ āļŦāļēāļāļุāļāļĄีāļ§ัāļāļี่āļŠāļāļāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļ้āļēāļāļāļĢāļĢāļĄāļāļēāļิāļāļāļāļัāļāļŦāļ§ัāļ āļāļāđāļŦ้āļĄัāļāļัāļāļāļēāļāđāļŦāļืāļāđāļāļ āļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ่āļāļāļēāļิāđāļĄ่āļĒāļĄāđāļĨāļ°āđāļ่āļāđāļŠืāļāđāļ้āļ āļĄāļēāļāļāļ§่āļēāļāļ°āđāļĢ่āļāļั้āļāļŠāļāļāļุāļāļĒāļēāļāđāļŦ้āđāļ็āļāļ§āļāļĢāļāļāđāļีāļĒāļ§āļี่āđāļŦāļื่āļāļĒāļĨ้āļē āļŠāļāļēāļāļี่āļāļāļāđāļāļĢ่āļāļĢāļ°āļāļēāļĒāļāļĒู่āļั่āļ§āļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļŦāļ่ āđāļĨāļ°āļĢāļ°āļĒāļ°āļāļēāļāļĢāļ°āļŦāļ§่āļēāļāđāļŦāļืāļāđāļĨāļ°āđāļ้āļāļāļāļĄัāļāļืāļāļĢāļ°āļĒāļ°āđāļāļāļี่āļĨāļāđāļāļĐāļāļēāļĢāļēāļāđāļิāļāļāļēāļāļี่āđāļĨāļ āđāļĨāļ°āđāļŦ้āļĢāļēāļāļ§ัāļĨāļāļēāļĢāļēāļāļี่āđāļĄ่āđāļĢ่āļāļĢีāļāļāļāļี
āļāļāļŠāļĢุāļāļāļĒ่āļēāļāļāļĢāļāđāļāļāļĢāļāļĄāļēāļāļāļāđāļĢāļē
āđāļ§ีāļĒāļāđāļāļĻัāļĒāđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāļืāļāđāļāļĢ่āđāļāļĒāđāļĄ่āļĄีāđāļāļĢื่āļāļāļŠāļģāļāļēāļ āļ่āļē āļŦิāļ āļ้āļģāļāļ āđāļĨāļ°āđāļĄ่āļ้āļģāļŠāļēāļĒāļāļ§้āļēāļāļี่āļāļģāļāļēāļāļāļĢิāļ āđāļāļัāļāļŦāļ§ัāļāļี่āļัāļāđāļิāļāļāļēāļāļŠ่āļ§āļāđāļŦāļ่āļĢู้āļัāļāđāļีāļĒāļāđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāļัāļāļŠāļ§āļĒāļāļēāļĄ āļĄāļēāļŠāļģāļŦāļĢัāļāļ้āļģāļāļāļั้āļāļัāļāđāļāļŦāļĨัāļāļĪāļูāļāļ āļĒืāļāļ่āļēāļĄāļāļĨāļēāļāđāļŠāļēāļĨāļēāļ§āļēāļี่āđāļ่āļēāđāļ่āļāļ§่āļēāļāļĢāļ°āļ§ัāļิāļĻāļēāļŠāļāļĢ์āļĄāļุāļĐāļĒ์āđāļāļāļĢāļ°āđāļāļĻāđāļāļĒ āļิāļāļāļēāļĄāļ้āļģāđāļŠāļāļēāļāļ ูāđāļāļēāđāļāļิāļāļāļāļēāļāļēāļĢāļāļāļāļุāļāļĨāļāļŠู่āđāļĄ่āļ้āļģāļĒāļĄāļŠีāļ้āļģāļāļēāļĨāļี่āđāļĨื่āļāļāļ่āļēāļāļĨāļāļ āđāļĨ้āļ§āļุāļāļāļ°āđāļ้āļēāđāļāđāļāļĢ่āđāļāđāļāļāļี่āļāļāļāļāļāļĄัāļāđāļāļāđāļ้āļēāđāļ āđāļāļāļēāļāļ°āļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļĄ่āļ้āļģāļี่āļĄีāļ ูāđāļāļēāļāļĒู่āļี่āļāļāļāļāļāļāļĄัāļ āđāļĄืāļāļāđāļ่āļēāļāļ°āļĒัāļāļāļāļāļĒู่āļี่āļั่āļāđāļāļāļāļāđāļĒ็āļ āđāļāļĄāđāļāļŠāļ§่āļēāļ āļāļĨāļēāļāļ§ัāļāđāļŠāļēāļĢ์āđāļĨāļ°āļุāļāļāļĒ่āļēāļ āļั่āļāļืāļāļั้āļāļัāļāļŦāļ§ัāļāđāļāļŦāļึ่āļāļ§ัāļ āđāļĨāļ°āļĄัāļāļืāļāļ§ัāļāļี่āļีāļĄāļēāļāļāļĢิāļ āđ āļ§ัāļāļŦāļึ่āļ
About the Authors
We're Scott and Jay. We run a small, family-run condo business at Patong Harbor View in Patong, Phuket — nothing fancy, just honest monthly stays by the pool — and we write about living in Thailand, from the Andaman coast to the northern valleys. The ladder falls at Mae Koeng and the broad, slow Yom sliding past Long are the Phrae we daydream about when Patong gets busy. More of our guides and our Patong home base are at Patong-Thailand.com.
Comments
Post a Comment